M

mehk – mehpûsxaneyin

150 words

mehk

Noun
  1. Binêre mehik.

mehka

Noun form mehk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mehk.

mehkan

Noun form mehk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mehk.

mehkek

Noun form mehk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mehk.

mehkeke

Noun form mehk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mehk.

mehkekê

Noun form mehk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mehk.

mehkeme dike

Verb form mehkeme kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mehkeme kirin.

mehkeme dikim

Verb form mehkeme kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mehkeme kirin.

mehkeme dikî

Verb form mehkeme kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mehkeme kirin.

mehkemekirina

Noun form mehkemekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mehkemekirin.

mehkemekirinek

Noun form mehkemekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mehkemekirin.

mehkemekirineke

Noun form mehkemekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mehkemekirin.

mehkemekirinekê

Noun form mehkemekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mehkemekirin.

mehkemekirinên

Noun form mehkemekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mehkemekirin.

mehkeme nake

Verb form mehkeme kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehkeme kirin.

mehkeme nakim

Verb form mehkeme kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehkeme kirin.

mehkeme nakî

Verb form mehkeme kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehkeme kirin.

mehkemeya

Noun form mehkeme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mehkeme.

mehkemeyek

Noun form mehkeme
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mehkeme.

mehkemeyeke

Noun form mehkeme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mehkeme.

mehkemeyên

Noun form mehkeme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mehkeme.

mehkemeyin

Noun form mehkeme
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mehkeme.

mehkê

Noun form mehk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mehk.

mehkên

Noun form mehk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mehk.

mehkin

Noun form mehk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mehk.

mehkinan

Noun form mehk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mehk.

mehkine

Noun form mehk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mehk.

mehkino

Noun form mehk
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya mehk.

mehkûm

Noun
  1. hukimkirî, cezadayî, sizadayî,
  2. kesa/ê ku hatiye hukimkirin

mehkûm bike

Verb form mehkûm kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).

mehkûm bikin

Verb form mehkûm kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).

mehkûmbûna

Noun form mehkûmbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mehkûmbûn.

mehkûmbûnek

Noun form mehkûmbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mehkûmbûn.

mehkûmbûnên

Noun form mehkûmbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mehkûmbûn.

mehkûm dikin

Verb form mehkûm kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).

mehkûm nakin

Verb form mehkûm kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).

mehkûm neke

Verb form mehkûm kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).

mehkûm nekin

Verb form mehkûm kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera mehkûm kirin (tewandin).

mehles

Noun
  1. bernav, nasnav, leqeb,
  2. navê neresen yê kesekî lê yê ku ew pê tê nasîn

mehlûm

Adjective
  1. Guhartoyeke melûm.

Mehma

Proper noun
  1. navekî zilaman e

Mehmed

Proper noun
  1. Guhartoyeke Mihemed.

mehmele

Noun
  1. sazgeh, karxane, kargeh, fabrîqe,
  2. cihê ku tişt lê tên çêkirin anku sazkirin

mehmeleya

Noun form mehmele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mehmele.

mehmeleyek

Noun form mehmele
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mehmele.

mehmeleyeke

Noun form mehmele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mehmele.

mehmeleyên

Noun form mehmele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mehmele.

mehmeleyin

Noun form mehmele
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mehmele.

Mehmîd

Proper noun
  1. Guhartoyeke Mehmûd.

Mehmûd

Proper noun
  1. navek zelaman e
Adjective
  1. kesê ku xelk jê razî ne û pesnê wî bi başî û qencî didin. spasbûyî
  2. navekî zilaman

mehn

Noun
  1. Guhartoyeke maniî.

mehna

Noun
  1. Guhartoyeke mane.

mehname

Noun
  1. mehname: kovarên ku her mehê carekê derdikevin
  2. Mehname: kovarek elektronîkî ya kurdî ya çandeyî ye ku ji sala 1999ê ve ji alî Husein Muhammed ve tê weşandin

mehnameya

Noun form mehname
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mehname.

mehnameyek

Noun form mehname
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mehname.

mehnameyeke

Noun form mehname
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mehname.

mehnameyên

Noun form mehname
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mehname.

mehnameyin

Noun form mehname
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mehname.

mehn bike

Verb form mehn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mehn kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mehn kirin.

mehn bikin

Verb form mehn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera mehn kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera mehn kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera mehn kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera mehn kirin.

mehn dikin

Verb form mehn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera mehn kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera mehn kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera mehn kirin.

mehne

Noun
  1. Guhartoyeke mane.

mehne dan

Verb
  1. Guhartoyeke mane dan.
Noun
  1. Guhartoyeke manedan.

mehne girtin

Verb
  1. Guhartoyeke li mehneyan gerîn.
Noun
  1. mazûrkirin, bahanedîtin, mazeretnîşandan

mehnî bûn

Verb
  1. Guhartoyeke manî bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke manîbûn.

mehnî kirin

Verb
  1. Guhartoyeke manî kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke manîkirin.

mehn nake

Verb form mehn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehn kirin.

mehn nakin

Verb form mehn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehn kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehn kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mehn kirin.

mehn neke

Verb form mehn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mehn kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mehn kirin.

mehn nekin

Verb form mehn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mehn kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mehn kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mehn kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera mehn kirin.

Meho

Proper noun
  1. Guhartoyeke Miho.

mehpûs

Meaning
  1. girtiyar, girtî, bendkirî, dîl, hêsîr, bendî, hebsî