hez
Noun
- evîn, hebandin, evandin, vîn, viyan, bi dilî bûn, bijandin, xwestin, dil kirin, eşq, işq, hub, mehbet
- hest hebûn ji bo kirina karekî mîna evînî û hin tiştên din
- Axa baran lê hatî û berê xwe dayî xwarê.
- erdherrik
Suffix
- kesa/ê ji tiştekî hez dike
Arabicالإربــة·الرغبة·الصغو·المشیة·المشیئة·النفــس·الهم·طموح·مریر
