H

hek – hekûke

63 words

hek

Interjection
  1. Ji bo bilevkirina şaşmayîn an jî ecebmayînê tê bikaranîn.
Adverb
  1. ger, heke, herge, eke, ku, erke, heger, hekî, heku, eger, hergê
Noun
  1. xwişka mezin

Synonymspok·xuç

heka

Noun form hek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hek.
  2. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya Hek.

hekan

Noun form hek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya hek.

Hekar

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Hekarî

Proper noun
  1. Parêzgehek e li Bakurê Kurdistanê li ber tixûbê Başûrê Kurdistanê û Rojhilata Kurdistanê.
  2. Bajarê serekî li wê parêzgehê.
Noun
  1. ji xelkê Hekarîyê re tê gotin

SynonymsÇolemêrg·Colemêrg·Culemêrg

hekaye

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna hikayet.

hekayet

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna hikayet.

hekayeta

Noun form hekayet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hekayet.

hekayetên

Noun form hekayet
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hekayet.

hekayeya

Noun form hekaye
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hekaye.

hekayeyên

Noun form hekaye
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hekaye.

hekbe

Noun
  1. Guhartoyeke heqîb.

heke

Adverb
  1. Bi wî şertî ku.

Arabicإِنْ·لَوْ

hekek

Noun form hek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hek.
  2. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Hek.

hekeke

Noun form hek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hek.

hekekê

Noun form hek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hek.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Hek.

hekem

Noun
  1. Kesa/ê ku di lîstika navbera du kesan yan du taximan de çavdêr e daku kes dijî rêgezan tev negere.

Arabicحَكَم

hekemiya

Noun form hekemî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hekemî.

hekemiyên

Noun form hekemî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hekemî.

hekena

Adverb
  1. Guhartoyeke egerna.

hekê

Noun form hek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hek.
  2. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya Hek.

hekimandibe

Verb form hekimandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera hekimandin.

hekimandibim

Verb form hekimandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera hekimandin.

hekimandibin

Verb form hekimandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera hekimandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera hekimandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera hekimandin.

hekimandibî

Verb form hekimandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera hekimandin.

hekimandibû

Verb form hekimandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera hekimandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera hekimandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera hekimandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera hekimandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera hekimandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera hekimandin.

hekimandibûya

Verb form hekimandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera hekimandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera hekimandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera hekimandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera hekimandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera hekimandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera hekimandin.

hekimandiye

Verb form hekimandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker hekimandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker hekimandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker hekimandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker hekimandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker hekimandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker hekimandin.

hekin

Noun form hek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hek.
  2. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya Hek.

hekinan

Noun form hek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya hek.

hekiya

Noun form hekî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hekî.

hekî

Noun
  1. ger, heke, herge, eke, ku, hek, erke, heger, heku, eger, hergê
  2. ekî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

hekîm

Noun
  1. bizîşk, nijdar, doktor, pijîşk, nojdar, luqman, cebar,
  2. pispora/ê nesaxiyan, kesa/ê nesaxan sax dike, şarezaya/yê nexweşiyan, kesa/ê nexweşan derman dike
  3. zana, hişmend, alim, fîlozof

Arabicطبيب

hekîmiya

Noun form hekîmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hekîmî.

hekîmiyeke

Noun form hekîmî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya hekîmî.

hekîmiyên

Noun form hekîmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hekîmî.

hekîmî

Noun
  1. luqmanî, nojdarî, bijîşkî, tib, doktorî
  2. duxtorî, tixtorî, cebarî, bijîşkbûn, êşnasî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Heko

Proper noun
  1. navekî mêran e,
  2. bernavê Hekîmî

hekoke

Noun
  1. Guhartoyeke hekûke.

hektar

Noun
  1. Ji bo pîvana erd tê gotin. Yek hektar wekhevî 10.000 metreyên çargoşe ye.

Synonymsha

hektara

Noun form hektar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hektar.