Hevalo
Log in Get started

H

haf – haj pê bûn

138 words

haf

Noun
  1. cihê ku dîmen, kes, lê baş tê dîtin, hêsî, bilindcî Derketibû 'haf'a gund û li gund temaşe dikir.
  2. hizûr, pêşî, bal Roja heşirmîzanê, dema ku însan derdikeve hafa Xwedê, ji hemû kiryarên xwe yên pîs, şerm dike.

hafa

Noun
  1. Guhartoyeke haf.

hafan

Noun form haf
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya haf.

hafek

Noun form haf
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya haf.

hafeke

Noun form haf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya haf.

hafekê

Noun form haf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya haf.

hafez

Noun
  1. Guhartoyeke hafiz.

hafê

Noun form haf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya haf.

hafên

Noun form haf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya haf.

hafil

Noun
  1. encam, netîce, akam, dawîng, dongî, pêjor, talî, dawî, dûmahî, dûmahîk, beramet

Arabicنتيجة

hafila

Noun form hafil
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hafil.

hafilan

Noun form hafil
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya hafil.

hafilek

Noun form hafil
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hafil.

hafileke

Noun form hafil
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hafil.

hafilekê

Noun form hafil
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hafil.

hafilê

Noun form hafil
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hafil.

hafilên

Noun form hafil
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya hafil.

hafilin

Noun form hafil
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hafil.

hafilinan

Noun form hafil
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya hafil.

hafiline

Noun form hafil
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya hafil.

hafin

Noun form haf
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya haf.

hafinan

Noun form haf
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya haf.

hafine

Noun form haf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya haf.

hafir

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre afir.

hafiz

Noun
  1. Kesê ku tiştek ji ber kiriye, kesê ku tiştekî ji ber dizane.
  2. Kesê Quranê ji ber kiriye.
  3. Kesê ku bi çavên xwe nikare tiştan bibîne.

Arabicحافظ

Synonymskor·bêçav

hafiza

Noun
  1. :Şablon:bîr, bîrewerî, [[bîrdarî], [bîrdank]]

hafizbûna

Noun form hafizbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hafizbûn.

hafizbûnek

Noun form hafizbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya hafizbûn.

hafizbûneke

Noun form hafizbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya hafizbûn.

hafizbûnê

Noun form hafizbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hafizbûn.

hafizbûnên

Noun form hafizbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hafizbûn.

hafiz dike

Verb form hafiz kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera hafiz kirin (tewandin).

hafiz dikim

Verb form hafiz kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera hafiz kirin (tewandin).

hafiz dikin

Verb form hafiz kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera hafiz kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera hafiz kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera hafiz kirin (tewandin).

hafiz dikî

Verb form hafiz kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera hafiz kirin (tewandin).

hafize

Noun
  1. xêv, bîr, tiştên ku tên bîra mirovî
  2. tomar, qeyd, cihê ku tişt tê de tên nivîsîn yan tomarkirin daku neyên jibîrkirin

hafizeya

Noun form hafize
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hafize.

hafizeyek

Noun form hafize
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hafize.

hafizeyeke

Noun form hafize
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hafize.

hafizeyên

Noun form hafize
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hafize.

hafizeyin

Noun form hafize
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hafize.

hafiziya

Noun form hafizî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hafizî.

hafiziyên

Noun form hafizî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hafizî.

hafizkera

Noun form hafizker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hafizker.

hafizkeran

Noun form hafizker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya hafizker.

hafizkerek

Noun form hafizker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hafizker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya hafizker.

hafizkereke

Noun form hafizker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hafizker.

hafizkerekî

Noun form hafizker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya hafizker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya hafizker.

hafizkerê

Noun form hafizker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya hafizker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hafizker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a hafizker.

hafizkerên

Noun form hafizker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya hafizker.

hafizkerin

Noun form hafizker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya hafizker.

hafizkerinan

Noun form hafizker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya hafizker.

hafizkerine

Noun form hafizker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya hafizker.

hafizkerî

Noun form hafizker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya hafizker.

hafizkirina

Noun form hafizkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya hafizkirin.

hafizkirinek

Noun form hafizkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya hafizkirin.

hafizkirineke

Noun form hafizkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya hafizkirin.

hafizkirinekê

Noun form hafizkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya hafizkirin.

hafizkirinê

Noun form hafizkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hafizkirin.

hafizkirinên

Noun form hafizkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hafizkirin.

hafiz nake

Verb form hafiz kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hafiz kirin (tewandin).

hafiz nakî

Verb form hafiz kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hafiz kirin (tewandin).

hafîn

Verb
  1. mexel hatin, westîn

hafîna

Noun form hafîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hafîn.

hafînek

Noun form hafîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya hafîn.

hafniyûm

Noun
  1. Elementeke kîmyewî ku hejmara wê ya atomî 72 ye.

Arabicهَفْنِيُوم

ha ha

Interjection
  1. ha, ha ... ha
Adverb
  1. piştî demek kurt
  2. hema-hema, teqrîben, hemen-hemen

haham

Noun
  1. Guhartoyeke xaxam.

hahanga

Adverb
  1. Guhartoyeke hahanka (“pir bi ecele”).

hahanka

Adverb
  1. Pi bi ecele, zû zû, car de, bi lez û bez, yekser.

hahem

Noun
  1. Guhartoyeke xaxem.

hahoya

Noun form haho
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya haho.

hahoyek

Noun form haho
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya haho.

hahoyeke

Noun form haho
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya haho.

hahoyên

Noun form haho
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya haho.

haiku

Noun
  1. Guhartoyeke haîku.

haîku

Noun
  1. cûnek helbestên pirr kurt in
  2. (bi taybetî helbestên japonî yên 3-rêzî û 17-kîteyî

Haîtiya

Noun form Haîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya Haîtî.
  2. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya haîtî.

Haîtiyên

Noun form Haîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya Haîtî.
  2. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya haîtî.

Haîtî

Proper noun
  1. welatek giravî ye li Deryaya Karîbiyayê
Noun
  1. rûniştvana/ê yan welatiya/ê Haîtiyê
  2. kesa/ê ji Haîtiyê
  3. zimanê Haîtiyê ku zimanek kreyolî yê li ser bingehê fransî avakirî ye
Adjective
  1. her tişta/ê Haîtiyê, gelê wê yan zimanê wê

haj

Noun
  1. aga, zanîn, xeber, ageh, agah, enformasyon

haja

Noun form haj
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya haj.

hajdar

Adjective
  1. agahdar, haydar, agah, xeberdar

hajê

Adjective
  1. Guhartoyeke haydar.
Noun form
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya haj.
  2. Rewşa bangkirinê ya yekjimar a haj.

hajêhe

Adjective
  1. Guhartoyeke haydar.

hajo

Noun
  1. destpêker
Proper noun
  1. navekî jinan e,
  2. bernavê Hacerê

hajok

Noun
  1. xode, kardarî, rêberî, serokî

hajoka

Noun form hajok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hajok.

hajokek

Noun form hajok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hajok.

hajokeke

Noun form hajok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hajok.

hajokekê

Noun form hajok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hajok.

hajokê

Noun form hajok
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya hajok.

hajokin

Noun form hajok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hajok.

hajotiya

Noun form hajotî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hajotî.

hajotî

Noun
  1. ajotî, ajotandî, rêvebirî, birêvebirî

hajoya

Noun form hajo
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hajo.

hajoyiya

Noun form hajoyî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hajoyî.