Hevalo
Log in Get started

G

gur – gurçîsk

122 words

gur

Noun
  1. Heywanek e dişibe seyan anku kûçikan lê kûvî ye (bi taybetî êrişî sewalan dike û ji wan dixwe).
  2. Kesa/ê dixwaze ziyanê bigihîne kesek din.
  3. Kesên fêde, camêr, yên ku xwe bi rê ve dibin.
  4. xur, nexweşiyek e ku mirov û heywanan dixurîne
  5. girê, girêk, girêdan (bi taybetî ji terikên daran yan jî bi qor û qamîşî)
Adjective
  1. xurt, bihêz, qewî, geş.

Soraniwirg

Arabicذِئْب·قوي·متين

gura

Noun form gur
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gur.

gurahiya

Noun form gurahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya gurahî.

gurahiyeke

Noun form gurahî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gurahî.

gurahiyên

Noun form gurahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gurahî.

gurahî

Noun
  1. bereket, zêdehî, mişetî, gelekî, zafî, adanî, berdarî, deramet, gumrehî, boşahî, berhemdarî, kesafet, feyîz, feyezan,
  2. gurbûn

guran

Verb
  1. pîst ango çerm ji ser leşê heywanekê/î vekirin yan rakirin

Arabicالإنسلاخ·التسلیخ·السلخ

gurandibe

Verb form gurandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera gurandin (tewandin).

gurandibim

Verb form gurandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera gurandin (tewandin).

gurandibin

Verb form gurandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera gurandin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera gurandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera gurandin (tewandin).

gurandibî

Verb form gurandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera gurandin (tewandin).

gurandibû

Verb form gurandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera gurandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera gurandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera gurandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera gurandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera gurandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera gurandin (tewandin).

gurandibûya

Verb form gurandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera gurandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera gurandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera gurandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera gurandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera gurandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera gurandin (tewandin).

gurandin

Verb
  1. Pîst ango çerm ji ser leşê heywanekê/î vekirin yan rakirin.
Noun
  1. jêvekirina postê anku çermê heywanan ji leşê wan
  2. gurandina heywanên serjêkirî

gurandina

Noun form gurandin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya gurandin.

gurandinek

Noun form gurandin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gurandin.

gurandineke

Noun form gurandin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gurandin.

gurandinê

Noun form gurandin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gurandin.

gurandinên

Noun form gurandin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gurandin.

gurandiye

Verb form gurandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker gurandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker gurandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker gurandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker gurandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker gurandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker gurandin (tewandin).

gurandî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye gurandin

gurane

Adjective
  1. bi awayekî gur

guraniya

Noun form guranî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya guranî.

guranî

Noun
  1. çendanî, çendahî, kemiyet, gurayî, korsî, gurimtî, himbizî, sixletî

gurankar

Noun
  1. qesab
  2. serjêker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicقصاب

gurankara

Noun form gurankar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gurankar.

gurankarek

Noun form gurankar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurankar.

gurankarê

Noun form gurankar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gurankar.

gurankarin

Noun form gurankar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya gurankar.

gurankarî

Noun
  1. werar, avakirin, guhorîn, pilpixîn, şînyak, şînkirin, serîdan, seridîn, pêşxistin, avayî, avakirin

gurbeta

Noun form gurbet
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya gurbet.

gurbetek

Noun form gurbet
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gurbet.

gurbeteke

Noun form gurbet
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gurbet.

gurbetê

Noun form gurbet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gurbet.

gurbetên

Noun form gurbet
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gurbet.

gur bi du pariya namire

Proverb
  1. Guhartoyeke gur bi du pariya namire ( gavê kesek jinan bike didu vê gotoinê dibêje ).

gurbik

Noun
  1. kovan, kewar, pêtag, qewan, kuvan

gurbika

Noun form gurbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gurbik.

gurbikan

Noun form gurbik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya gurbik.

gurbikek

Noun form gurbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurbik.

gurbikeke

Noun form gurbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya gurbik.

gurbikekê

Noun form gurbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurbik.

gurbikê

Noun form gurbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gurbik.

gurbikên

Noun form gurbik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya gurbik.

gurbikin

Noun form gurbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya gurbik.

gurbikinan

Noun form gurbik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya gurbik.

gur bûn

Verb
  1. holepît jê rabûn
  2. zêde bûn

gurbûna

Noun form gurbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya gurbûn.

gurbûnek

Noun form gurbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gurbûn.

gurbûnên

Noun form gurbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gurbûn.

gurbûyî

Adjective
  1. tiştên ku gur bûne, tiştên yektewir, yekcure yên ku ji hev pir nêzik bûne, tam gihiştine tenişta hev, rexê hev û bi wî awayî, di navbera wan de qet yan jî zêde mesafe nemaye.
  2. tîşteki livok yê ku bi lezeka pir zêde livîyaye, bi lezeka pir zêde ketîye tevgerê û herikîye

gurc

Noun
  1. zimanê Gurcistanê
  2. welatiya/ê Gurcistanê
Adjective
  1. kurt, kin, ne dirêj
  2. tişta/ê Gurcistanê, xelkê wê yan zimanê wê

gurca

Noun form gurc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gurc.

gurcan

Noun form gurc
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya gurc.

gurc dike

Verb form gurc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera gurc kirin (tewandin).

gurc dikin

Verb form gurc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera gurc kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera gurc kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera gurc kirin (tewandin).

gurcek

Noun form gurc
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurc.

gurceke

Noun form gurc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya gurc.

gurcekê

Noun form gurc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurc.

gurcê

Noun form gurc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gurc.

gurcên

Noun form gurc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya gurc.

gurcik

Noun
  1. gulçîsk, gurçî, gurçik, gurçik

gurcika

Noun form gurcik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gurcik.

gurcikek

Noun form gurcik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurcik.

gurcikeke

Noun form gurcik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya gurcik.

gurcikekê

Noun form gurcik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurcik.

gurcikê

Noun form gurcik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gurcik.

gurcikin

Noun form gurcik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya gurcik.

gurcin

Noun form gurc
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya gurc.

gurcinan

Noun form gurc
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya gurc.

gurcine

Noun form gurc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya gurc.

gurcino

Noun form gurc
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya gurc.

Gurcistan

Proper noun
  1. Welatek e li parzemîna Ewropayê li ser kinara Deryaya Reş û paytextê wê Tiflîs e.

Arabicجُورْجِيَا

gurcî

Noun
  1. kurtî, kinî, ne dirêjî, gurcbûn
  2. zimanê Gurcistanê
  3. welatiya/ê Gurcistanê
Adjective
  1. tişta/ê Gurcistanê, xelkê wê yan zimanê wê
  2. (gelek) spehî, delal, bedew, ciwan, xweşik

Soraniگورجی

Arabicجُورْجِيَّة

gurckiya

Noun form gurckî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya gurckî.

gurc nake

Verb form gurc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gurc kirin (tewandin).

gurc nakim

Verb form gurc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gurc kirin (tewandin).

gurc nakî

Verb form gurc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gurc kirin (tewandin).

gurctiya

Noun form gurctî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya gurctî.

gurctiyên

Noun form gurctî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gurctî.

gurçik

Noun
  1. tiştên bi şiklî xwe mîna gurçikan, gurçikên titûnê, gurçikên ceket

Arabicكلية

gurçika

Noun form gurçik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gurçik.

gurçika guh

Meaning
  1. nermika guh, nermikguh, guhik, guhçik, kevçîka guh, keviya guh

gurçikan

Noun form gurçik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya gurçik.

gurçikek

Noun form gurçik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurçik.

gurçikeke

Noun form gurçik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya gurçik.

gurçikekê

Noun form gurçik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gurçik.

gurçikê

Noun form gurçik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gurçik.

gurçikin

Noun form gurçik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya gurçik.

gurçikinan

Noun form gurçik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya gurçik.

gurçikine

Noun form gurçik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya gurçik.

gurçîsk

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre gurçik.