ger
Adverb
- Guhartoyeke eger (“bi şertê ku”).
Noun
- Polen, toza nebatan, tovê riwekan, toza kulîlkan
- (ya ku ba digerîne daku li derek din şên bibe).
- seredan, ziyaret, hatin yan çûn derekê (bi taybetî dîtina kesekî)
- dor, sira, nobet
- gola biçûk, deryaya biçûk, deryaçe, behrik
Suffix
- Paşgirek e ku maneya "kesa/ê ku karekî dike" yan "kesa/ê mijûlî karekî"
Rehekî lêkerê
- Rehê dema niha ji lêkera gerîn (tewandin).
Arabicرحلة·إذا
