F

ferman – ferman nekî

139 words

ferman

Noun
  1. emir, gotina kesek dibêje û divê kesek din wek wê gotinê bike
  2. xirab bûna rewşê, jînoside
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicامر·فرمان·توصية·قتل جماعي·إبادة·أمر·الوصیة·إیعاز·مرسوم

fermana

Noun form ferman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ferman.

fermanan

Noun form ferman
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ferman.

fermanberî

Noun
  1. rewşa fermanberbûnê
  2. karvanî, emelî, pratîk, karmendî, memûriyet, kardarî, hakimî, birêveberî, hukim^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicدائرة

ferman bike

Verb form ferman kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera ferman kirin (tewandin).

ferman bikin

Verb form ferman kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera ferman kirin (tewandin).

ferman dan

Verb
  1. emir dan, ferwar dan,
  2. dema kesek an jî serkêşek peyvekê dibêje divê hemiyên din wek wî bikin

fermandar

Noun
  1. fermande, amir, komtan, efser, serdar, zabit, serbaz, komandar,
  2. serekên eskeran, serokên leşkerî
  3. fermander, komandan, serdest, serok, pêşeng, pêşewa, lîder, rêber, hukimran, pêşkêş^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicآمر·أمراء·زعيم·ألوا الأمر

fermandarbûna

Noun form fermandarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya fermandarbûn.

fermandarbûnek

Noun form fermandarbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya fermandarbûn.

fermandarbûnên

Noun form fermandarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya fermandarbûn.

fermandar dike

Verb form fermandar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera fermandar kirin.

fermandar dikim

Verb form fermandar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera fermandar kirin.

fermandar dikî

Verb form fermandar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera fermandar kirin.

fermandarî

Noun
  1. serdarî, serwerî, hukimranî, hukimdarî

fermandarî dike

Verb form fermandarî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera fermandarî kirin.

fermandarî dikim

Verb form fermandarî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera fermandarî kirin.

fermandarî dikî

Verb form fermandarî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera fermandarî kirin.

fermandarîkirina

Noun form fermandarîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya fermandarîkirin.

fermandarîkirinek

Noun form fermandarîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fermandarîkirin.

fermandarîkirineke

Noun form fermandarîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fermandarîkirin.

fermandarîkirinekê

Noun form fermandarîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fermandarîkirin.

fermandarîkirinên

Noun form fermandarîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya fermandarîkirin.

fermandarî nake

Verb form fermandarî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fermandarî kirin.

fermandarî nakim

Verb form fermandarî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fermandarî kirin.

fermandarî nakî

Verb form fermandarî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fermandarî kirin.

fermandarkirina

Noun form fermandarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya fermandarkirin.

fermandarkirinek

Noun form fermandarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fermandarkirin.

fermandarkirineke

Noun form fermandarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fermandarkirin.

fermandarkirinekê

Noun form fermandarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fermandarkirin.

fermandarkirinên

Noun form fermandarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya fermandarkirin.

fermandar nake

Verb form fermandar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fermandar kirin.

fermandar nakim

Verb form fermandar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fermandar kirin.

fermandar nakî

Verb form fermandar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fermandar kirin.

fermande

Noun
  1. fermandar, amir, komtan, efser, serdar, zabit, serbaz, komandar,
  2. serekên eskeran, serokên leşkerî
  3. fermander, komandan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicآمر·أمراء

fermander

Noun
  1. fermandar, fermande, amir, komtan, efser, serdar, zabit, serbaz,
  2. serekên eskeran, serokên leşkerî
  3. kesa/ê ku fermanan anku emiran dide

Arabicآمر

fermanderî

Noun
  1. rewşa fermanderbûnê
  2. serdarî, komandarî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

ferman dikin

Verb form ferman kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera ferman kirin (tewandin).

fermanek

Noun form ferman
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ferman.

fermaneke

Noun form ferman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ferman.

fermanekê

Noun form ferman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ferman.

fermanê

Noun form ferman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ferman.

fermanên

Noun form ferman
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ferman.

fermangirekî

Noun form fermangir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya fermangir.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya fermangir.

fermangirê

Noun form fermangir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya fermangir.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya fermangir.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a fermangir.

fermanin

Noun form ferman
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ferman.

fermaninan

Noun form ferman
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ferman.

fermanine

Noun form ferman
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ferman.

fermanino

Noun form ferman
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya ferman.

fermanî

Adjective
  1. emrî, emperatîv, ferman
  2. fermî, resmî

Arabicأمر·فرمان·رسمي

fermanîtî

Noun
  1. rewşa fermanîbûnê
  2. gerekî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

ferman kirin

Verb
  1. emir kirin, ferwar kirin, gotinên ku divê kesek bi neçarî bicih bîne an jî encam bide

Arabicأمر

ferman lê kirin

Verb
  1. emir kirin, ferwar kirin, gotinên ku divê kesek bi neçarî bi cih bîne an jî encam bide

ferman nake

Verb form ferman kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ferman kirin (tewandin).

ferman nakin

Verb form ferman kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ferman kirin (tewandin).

ferman neke

Verb form ferman kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera ferman kirin (tewandin).

ferman nekin

Verb form ferman kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera ferman kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera ferman kirin (tewandin).