F

fenok – feqîtî

139 words

fenok

Noun
  1. Guhartoyeke fenek.

fenokî dikin

Verb form fenokî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera fenokî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera fenokî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera fenokî kirin (tewandin).

fenokî kirin

Adjective
  1. dekbazî kirin, fendoyîtî kirin, lepekî kirin, dekzanî kirin, fenbazî kirin, fenekî kirin, hîlebazî kirin, fenbazî kirin, weynekî kirin, 'fêlbazî kirin

fenomen

Noun
  1. tişta/ê ku heye yan diqewime yan tê kirin
  2. diyarde, vetîre, xuyanek,
  3. bûyera yan taybetmendiya ku dubare dibe yan tê dubarekirin

fenomena

Noun form fenomen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya fenomen.

fenomenan

Noun form fenomen
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya fenomen.

fenomenek

Noun form fenomen
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya fenomen.

fenomeneke

Noun form fenomen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya fenomen.

fenomenekê

Noun form fenomen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya fenomen.

fenomenê

Noun form fenomen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya fenomen.

fenomenin

Noun form fenomen
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya fenomen.

fenomeninan

Noun form fenomen
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya fenomen.

fenomenine

Noun form fenomen
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya fenomen.

fen û

Meaning
  1. dek, fên, hîle, fînaz, weyn, fen

fen û fût

Noun
  1. lêb, hîle, xap, dekûdolab, qîle, fen, xapandin, xirrandin
  2. Guhartoyeke fen û fût.

Synonymsfind û fêl

feodal

Noun
  1. Kesa/ê ku xwedî gelek erd û zeviyan e û xulam hene,
  2. kesa/ê ku zeviyên xwe bi kirê dide xelkê daku ew xelk xizmetan jê re bikin

Arabicنبيل

Synonymsbeg·axa·derebeg

feodaliyên

Noun form feodalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya feodalî.

feodalîzm

Noun
  1. derebegî, axatî, feodalîte,
  2. pergala feodal, sîstema feodal,
  3. civaka ku axa û xulam tê de hene

feq

Noun
  1. dav, xefik, dek, tepik, asteng,
  2. astenga li ber kesekî yan tiştekî hatiye danîn daku bikeviyê û bêt girtin)
  3. kemîn, dekûdolab^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

feqa

Noun form feq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya feq.

feqan

Noun form feq
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya feq.

feqat

Adverb
  1. Guhartoyeke feqet.

feqe

Noun
  1. Guhartoyeke feqî.

feqeh

Noun
  1. Guhartoyeke feqî.

feqek

Noun form feq
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya feq.

feqeke

Noun form feq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya feq.

feqekê

Noun form feq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya feq.

feqet

Adverb
  1. tenê, bes
  2. lê, belê, lêpa, welê, ema, dîsan jî, lêkin, lakin

feqê

Noun form feq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya feq.

feqên

Noun form feq
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya feq.

feqih

Noun
  1. Guhartoyeke feqî.

feqin

Noun form feq
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya feq.

feqinan

Noun form feq
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya feq.

feqine

Noun form feq
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya feq.

feqino

Noun form feq
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya feq.

feqî

Noun
  1. Dadnasê îslamî, pisporê şerîetê û fitûyan, alimê helalî û heramiyan li gor îslamê.
  2. Telebeyê medreseyên îslamî, şagirtê melatiyê, kesê ku dixwîne daku bibe mela.

Arabicفقيه

feqîh

Meaning
  1. kesê ku di dîn de pisporiyê digere

feqîr

Noun
  1. miskîn, aram, hêmin, ne şeroke

Arabicفَقِير

feqîrbûna

Noun form feqîrbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya feqîrbûn.

feqîrbûnek

Noun form feqîrbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya feqîrbûn.

feqîrbûneke

Noun form feqîrbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya feqîrbûn.

feqîrbûnên

Noun form feqîrbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya feqîrbûn.

feqîr dike

Verb form feqîr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera feqîr kirin.

feqîr dikim

Verb form feqîr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera feqîr kirin.

feqîr dikî

Verb form feqîr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera feqîr kirin.

feqîrên

Noun form feqîr
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya feqîr.

feqîriya

Noun form feqîrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya feqîrî.

feqîriyeke

Noun form feqîrî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya feqîrî.

feqîriyên

Noun form feqîrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya feqîrî.

feqîrî

Noun
  1. hejarî, belingazî, xizanî, rebenî, perîşanî, xizanî, jarî, nedarî,
  2. ne zengînî, ne dewlemendî,
  3. rewşa feqîran
  4. şerpezetî, miskînî, milahimî, goyînî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicفَقْر

feqîrkirina

Noun form feqîrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya feqîrkirin.

feqîrkirinek

Noun form feqîrkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya feqîrkirin.

feqîrkirineke

Noun form feqîrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya feqîrkirin.

feqîrkirinekê

Noun form feqîrkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya feqîrkirin.

feqîrkirinên

Noun form feqîrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya feqîrkirin.

feqîr nake

Verb form feqîr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera feqîr kirin.

feqîr nakim

Verb form feqîr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera feqîr kirin.

feqîr nakî

Verb form feqîr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera feqîr kirin.

feqîrokî

Adjective
  1. xizanokî, hêjarokî, rebenokî

feqîrxane

Noun
  1. xêratxane
  2. mala ku hejar tê de dijî

feqîtiyên

Noun form feqîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya feqîtî.