F

fay – feçer nakî

143 words

fay

Noun
  1. kelişte yan şeqeke mezin li erdekê ku bi taybetî ji ber erdhejînê peyda bûye:

fayde

Noun
  1. Guhartoyeke feyde.

fayde bike

Verb form fayde kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera fayde kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera fayde kirin.

fayde bikin

Verb form fayde kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera fayde kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera fayde kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera fayde kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera fayde kirin.

faydedar bûn

Verb
  1. Guhartoyeke bifêde bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke bifêdebûn.

faydedar kirin

Verb
  1. Guhartoyeke bifêde kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke bifêdekirin.

fayde dikin

Verb form fayde kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera fayde kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera fayde kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera fayde kirin.

fayde kirin

Verb
  1. Guhartoyeke feyde kirin.
  2. Guhartoyeke feydekirin.

fayde nakin

Verb form fayde kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fayde kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fayde kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fayde kirin.

fayde neke

Verb form fayde kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera fayde kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera fayde kirin.

fayde nekin

Verb form fayde kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera fayde kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera fayde kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera fayde kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera fayde kirin.

fayek

Noun form fa
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya fa.

fayeke

Noun form fa
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya fa.

fayên

Noun form fa
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya fa.

fayiq

Adjective
  1. jêhatî, hêja, zîrek
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

fayiqiya

Noun form fayiqî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya fayiqî.

fayiqiyên

Noun form fayiqî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya fayiqî.

fayiz

Noun
  1. Guhartoyeke faîz.

fayîq

Adjective
  1. Guhartoyeke fayiq.

fayke

Meaning
  1. kinca hûnandî ya ku dewsa qutik tê lixwekirin

fayl

Noun
  1. dosye, perwende, tomar, sicil, doz, babet, mijar

fayla

Noun form fayl
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya fayl.

faylan

Noun form fayl
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya fayl.

faylek

Noun form fayl
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya fayl.

fayleke

Noun form fayl
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya fayl.

faylekê

Noun form fayl
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya fayl.

faylê

Noun form fayl
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya fayl.

faylên

Noun form fayl
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya fayl.

faylin

Noun form fayl
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya fayl.

faylinan

Noun form fayl
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya fayl.

faz

Noun
  1. qonax, merhele, gihanek, qedem, gav

Arabicمرحله

faza

Noun form faz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya faz.

fazan

Noun form faz
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya faz.

fazek

Noun form faz
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya faz.

fazeke

Noun form faz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya faz.

fazekê

Noun form faz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya faz.

fazê

Noun form faz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya faz.

fazên

Noun form faz
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya faz.

fazin

Noun form faz
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya faz.

fazinan

Noun form faz
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya faz.

fazine

Noun form faz
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya faz.

fazîlet

Meaning
  1. xûypakî, bêhnpakî, meziyet

Fazo

Proper noun
  1. navekî mêran e,
  2. bernavê Fazilî

feal

Adjective
  1. aktîf, li kar, çalak

fealiyet

Noun
  1. bizav, çalakî, xebat, tevgerr, kar, aktîvîte, hereket

fealiyeta

Noun form fealiyet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya fealiyet.

fealiyet dike

Verb form fealiyet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera fealiyet kirin.

fealiyet dikim

Verb form fealiyet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera fealiyet kirin.

fealiyet dikî

Verb form fealiyet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera fealiyet kirin.

fealiyetek

Noun form fealiyet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya fealiyet.

fealiyetê

Noun form fealiyet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya fealiyet.

fealiyetin

Noun form fealiyet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya fealiyet.

fealiyetkirina

Noun form fealiyetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya fealiyetkirin.

fealiyetkirinek

Noun form fealiyetkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fealiyetkirin.

fealiyetkirineke

Noun form fealiyetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fealiyetkirin.

fealiyetkirinekê

Noun form fealiyetkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fealiyetkirin.

fealiyetkirinên

Noun form fealiyetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya fealiyetkirin.

fealiyet nake

Verb form fealiyet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fealiyet kirin.

fealiyet nakim

Verb form fealiyet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fealiyet kirin.

fealiyet nakî

Verb form fealiyet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fealiyet kirin.

fecir

Noun
  1. sewgûr, sewgir, sewgor, spêde, sibe, sihar, destpêka rojê, dema ku tav li rojhilatê derdikeve anku hiltê
  2. destpêk
  3. Guhartoyeke felc (“şelal, şeht”).

fecira

Noun form fecir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya fecir.

feciran

Noun form fecir
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya fecir.

fecirbûna

Noun form fecirbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya fecirbûn.

fecirbûnek

Noun form fecirbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya fecirbûn.

fecirbûnên

Noun form fecirbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya fecirbûn.

fecir dike

Verb form fecir kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera fecir kirin.

fecir dikim

Verb form fecir kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera fecir kirin.

fecir dikî

Verb form fecir kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera fecir kirin.

fecirek

Noun form fecir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya fecir.

fecireke

Noun form fecir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya fecir.

fecirekê

Noun form fecir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya fecir.

fecirê

Noun form fecir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya fecir.

fecirên

Noun form fecir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya fecir.

fecirin

Noun form fecir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya fecir.

fecirinan

Noun form fecir
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya fecir.

fecirine

Noun form fecir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya fecir.

fecirino

Noun form fecir
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya fecir.

fecirkirina

Noun form fecirkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya fecirkirin.

fecirkirinek

Noun form fecirkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fecirkirin.

fecirkirineke

Noun form fecirkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fecirkirin.

fecirkirinekê

Noun form fecirkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya fecirkirin.

fecirkirinên

Noun form fecirkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya fecirkirin.

fecir nake

Verb form fecir kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fecir kirin.

fecir nakim

Verb form fecir kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fecir kirin.

fecir nakî

Verb form fecir kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera fecir kirin.

fecî

Meaning
  1. cangizok, dilşewat, dilsotîner, trajîk, dehşet, tirsnak, xedar, xedarane

fecr

Noun
  1. Guhartoyeke felc.

fecr bûn

Verb
  1. Guhartoyeke fecir bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke fecirbûn.

feçer

Meaning
  1. kesê ku serê bêvila wî bilind e

feçer dikin

Verb form feçer kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera feçer kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera feçer kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera feçer kirin (tewandin).

feçer nake

Verb form feçer kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera feçer kirin (tewandin).