E

eşa – eşîrwarî

87 words

eşa

Noun
  1. Guhartoyeke eyşa.

eşaîr

Noun
  1. wan kesên ku pez, bizin, manga û htd xwedî dikin û ji bo bidestxistina xurix û hêşînahîyê hertim kûç dikin

eşbah

Meaning
  1. pirejimara »şebeh-ê«: laş, kes, tişt

eşêf

Noun
  1. Paqijkirin û rakirina wan giya û pincarên ku di ber ev riwekên çandî de şîn hatiye û ziyanê didinê.

Synonymsade·xepare·kax

eşêfa

Noun form eşêf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya eşêf.

eşêfan

Noun form eşêf
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya eşêf.

eşêfek

Noun form eşêf
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya eşêf.

eşêfeke

Noun form eşêf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya eşêf.

eşêfekê

Noun form eşêf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya eşêf.

eşêfê

Noun form eşêf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya eşêf.

eşêfên

Noun form eşêf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya eşêf.

eşêfin

Noun form eşêf
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya eşêf.

eşêfinan

Noun form eşêf
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya eşêf.

eşêfine

Noun form eşêf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya eşêf.

eşêfkera

Noun form eşêfker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya eşêfker.

eşêfkeran

Noun form eşêfker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya eşêfker.

eşêfkerek

Noun form eşêfker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya eşêfker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya eşêfker.

eşêfkerekî

Noun form eşêfker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya eşêfker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya eşêfker.

eşêfkerê

Noun form eşêfker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya eşêfker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya eşêfker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a eşêfker.

eşêfkerin

Noun form eşêfker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya eşêfker.

eşêf kirin

Verb
  1. Giyayên ku di nava çandinî de derdikevin paqij kirin.

eşiq

Noun
  1. Guhartoyeke eşq.

eşîe

Noun
  1. tîşk, tîrêja rontgenê

eşîeya

Noun form eşîe
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya eşîe.

eşîeyên

Noun form eşîe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya eşîe.

eşîr

Noun
  1. yekîtiya komek babik û binemalên ku mirovên hev in û yên di bin serokatiya axayekî de

Arabicقَبِيلَة·عَشِيرَة·قَوْم

Synonymshoz·êl·qebîle

eşîra

Noun form eşîr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya eşîr.

eşîran

Noun form eşîr
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya eşîr.

eşîrek

Noun form eşîr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya eşîr.

eşîreke

Noun form eşîr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya eşîr.

eşîrekê

Noun form eşîr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya eşîr.

eşîret

Noun
  1. Guhartoyeke eşîr.
  2. Binêre eşîret.

eşîrê

Noun form eşîr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya eşîr.

eşîrên

Noun form eşîr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya eşîr.

eşîrgir

Noun
  1. êlparêz, eşîrparêz, êlperest

eşîrgirî

Noun
  1. êlparêzî, eşîrparêzî, êlperestî

eşîrin

Noun form eşîr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya eşîr.

eşîrinan

Noun form eşîr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya eşîr.

eşîrine

Noun form eşîr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya eşîr.

eşîrino

Noun form eşîr
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya eşîr.