Hevalo
Log in Get started

E

emî – emosyonel

104 words

emî

Noun
  1. mam, ap, apik
  2. rewşa -embûnê
  3. rewşa 1000embûnê
  4. rewşa 10embûnê
  5. rewşa 11embûnê
  6. rewşa 12embûnê
  7. rewşa 13embûnê
  8. rewşa 14embûnê
  9. rewşa 15embûnê
  10. rewşa 16embûnê
  11. rewşa 17embûnê
  12. rewşa 18embûnê
  13. rewşa 19embûnê
  14. rewşa 1embûnê
  15. rewşa 20embûnê
  16. rewşa 30embûnê
  17. rewşa 40embûnê
  18. rewşa 4embûnê
  19. rewşa 50embûnê
  20. rewşa 5embûnê
  21. rewşa 60embûnê
  22. rewşa 6embûnê
  23. rewşa 7embûnê
  24. rewşa 8embûnê
  25. rewşa 9embûnê

emîgrant

Noun
  1. koçber, aware, mişextî, sirgunî, revend,
  2. kesên ji welatê xwe bar kirine û li welatek biyanî dijîn

emîlok

Meaning
  1. lawazbûna ji ber îshala demdirêj

emîlokî

Adjective
  1. kesê ku ji ber nexweşiya hundirêşê pir lawaz bûye

emîn

Adjective
  1. pêbawer, sadiq, kesa/ê ku hêjayî baweriyê ye,
  2. kesa/ê ku mirov dikare jê bawer bike
  3. aram, bê arîşe, amin
Proper noun
  1. navek zelaman e
Suffix
  1. Guhartoyeke -em.

Arabicأمين

Emîna

Proper noun
  1. navekî jinan e

emîndara

Noun form emîndar
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya emîndar.

emîn dike

Verb form emîn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera emîn kirin.

emîn dikim

Verb form emîn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera emîn kirin.

emîn dikî

Verb form emîn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera emîn kirin.

emîniya

Noun form emînî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya emînî.

emîniyên

Noun form emînî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emînî.

emînî

Noun
  1. rewşa emînbûnê
  2. pêbawerî, sadiqî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

emînkirina

Noun form emînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya emînkirin.

emînkirinek

Noun form emînkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya emînkirin.

emînkirineke

Noun form emînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya emînkirin.

emînkirinekê

Noun form emînkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya emînkirin.

emînkirinên

Noun form emînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emînkirin.

emîn nake

Verb form emîn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emîn kirin.

emîn nakim

Verb form emîn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emîn kirin.

emîn nakî

Verb form emîn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emîn kirin.

emîr

Noun
  1. mîr
  2. prens, kurmîr, kurê paşayekî
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Emîra

Proper noun
  1. navekî jinan e

emîrat

Noun
  1. mîrekî, mîrnişîn, mîristan

emîrata

Noun form emîrat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya emîrat.

emîre

Noun
  1. dotmîr, keçmîr, keça mîrekî
  2. jinmîr, jina mîrekî
  3. mîrejin, mîra jin
Proper noun
  1. Navekî keçan e.

emîreya

Noun form emîre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya emîre.

emîreyek

Noun form emîre
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emîre.

emîreyeke

Noun form emîre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya emîre.

emîreyên

Noun form emîre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emîre.

emîreyin

Noun form emîre
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya emîre.

emîsar

Noun
  1. nûner, şande, delege, peyamber, balyoz, sefîr, konsol

emîsara

Noun form emîsar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya emîsar.

emîsaran

Noun form emîsar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya emîsar.

emîsarek

Noun form emîsar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emîsar.

emîsareke

Noun form emîsar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya emîsar.

emîsarekê

Noun form emîsar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emîsar.

emîsarê

Noun form emîsar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya emîsar.

emîsarin

Noun form emîsar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya emîsar.

emîsarinan

Noun form emîsar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya emîsar.

emîsarine

Noun form emîsar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya emîsar.

emma

Adverb
  1. Guhartoyeke ema.

Emman

Meaning
  1. Guhartoyeke Eman.

emn

Noun
  1. asayîş, ewlehî, tenahî, hêminî, hêwirî
  2. asayîş, rayedarên dewletê yên ku ewlehiya hindirîn diparêzin, bi taybetî polîs

Arabicالعهد

emna

Noun form emn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya emn.

emnan

Noun form emn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya emn.

emnek

Noun form emn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emn.

emneke

Noun form emn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya emn.

emnekê

Noun form emn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emn.

emnê

Noun form emn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya emn.

emnên

Noun form emn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya emn.

emnin

Noun form emn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya emn.

emninan

Noun form emn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya emn.

emnine

Noun form emn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya emn.

emniya

Noun form emnî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya emnî.

emniyên

Noun form emnî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emnî.

emnî

Noun
  1. rewşa emnbûnê

Emo

Proper noun
  1. Navekî lawan e, bernavê Emerî
  2. Navekî keçan e, bernavê Emîneyê
Noun
  1. mamo, apo, ey mam, hey ap

emojiya

Noun form emojî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya emojî.

emojî

Noun
  1. Rûyên kesan ku li gorî derûniya wan diguherin û wek remz li ser amûrên elektronîk û li ser înternetê tên bikaranîn.

emoka

Noun form emok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya emok.

emosyona

Noun form emosyon
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya emosyon.

emosyonal

Adjective
  1. patetîk, dilsoj, rezîl, riswa, xemgîr, xemder

emosyonek

Noun form emosyon
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya emosyon.