D

destî – destmizwergira

143 words

destî

Adjective
  1. destav
  2. mîza xalî
  3. gû çûn ser destavê çûn destşokê
Noun form
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya dest.

dest jê berdan

Verb
  1. dest helgirtin, waz hênan, dev jê berdan, hêlan, lê nebûn xwedî, êdî nekirin, êdî li gel neman,
  2. bela xwe jê vekirin, jê gerîn, destên xwe jê şûştin, êdî mayê xwe tê nekirin
Noun
  1. devjêberdan, hiştin, hêlan, bicihhiştin

Arabicأنهى·تخلى·اقلاع·هِجْرَان·هُجْرَان·هَجْر

Synonymsdest jê kişandin

destk

Noun
  1. Guhartoyeke destik.

destkar

Adjective
  1. zeberdest
  2. Karê destê, bi destê

destkarî

Adjective
  1. karê ku bi destan digere; destpelingî

destkarî dike

Verb form destkarî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera destkarî kirin.

destkarî dikim

Verb form destkarî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera destkarî kirin.

destkarî dikî

Verb form destkarî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera destkarî kirin.

destkarî nake

Verb form destkarî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera destkarî kirin.

destkarî nakim

Verb form destkarî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera destkarî kirin.

destkarî nakî

Verb form destkarî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera destkarî kirin.

destkarkî

Noun
  1. Bi destkarî, tiştê ku bi karê destê hatiye kirin,
  2. tiştê ku bi awayekî sûnî hatiye kirin.

destkeft

Adjective
  1. Guhartoyeke destkevtî.

destket

Meaning
  1. dahat, hatin, zept, dagir, talan, destketin, berhem, qezenca geuherînekê, qezenca danûstandineke, desthat, desthatin, qezenc, bidestketî, debar, qeram, berpebûn, destanîn

dest ketin

Verb
  1. peyda bûn
Noun
  1. wergirtin, peydakirin, bi destê xwe xistin

Arabicالإستحصال

destketina

Noun form destketin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya destketin.

destkevtî

Adjective
  1. tiştê ku bi dest mirovî dikeve, kelûpelên mirov ji xwe re peyda dike

Arabicالحصیلة·الحواسة·الخباساء·الخباش·العوافة·القنیة·المغنم·المنال·الهباشات·مغنم·منواع

destkêşan

Noun
  1. destjêberdan, xwe ji karek yan kiryarekê dan paş, xwe jê dûrxistin

Arabicاستقالة·ترك·اقلاع

destkêş dikin

Verb form destkêş kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera destkêş kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera destkêş kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera destkêş kirin (tewandin).

dest kirin

Verb
  1. bale kirin, destê xwe gihandinê, destê xwe lê dan, bi destan livandin:
  2. Destê xwe neke ûtiyê; germ e.
  3. bi destan çêkirin
  4. Guhartoyeke dest kirin.

Arabicلمس·اللمس·الملامسة·مسیس

destkirî

Adjective
  1. tişta/ê bi destan hatiye çêkirin,
  2. tişta/ê mirovan çêkiriye,
  3. tişta/ê ne bi xwe çêbûye

Arabicالإصطناعي

Synonymsçêkirî

destkurt

Adjective
  1. bêmecal, bêderfet, bêdelîv, bêîmkan
  2. kesa/ê ku destên wî zêde kurt in

Arabicعائل·معسور·معوز·خلیل

destkurtî

Noun
  1. hejarî, belingazî, jarî, feqîrî, rebenî

Arabicالإعواز·الإنفاق·الضفف·العسر·الفاقة·عیلة

destkurttir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra destkurt.

destkurttirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr destkurt.

destlez

Meaning
  1. destsivik, destçipik, destcerb, hêzik, çirpdest

dest lê dan

Verb
  1. dest kirinê, destê xwe lê dan, bi destan seh kirin, dest lê kirin,
  2. destê xwe danîn ser tiştekî yan destê xwe li ser tiştekî livandin
  3. çepik lê dan, dest qutan

Arabicلمس

dest lê dikin

Verb form dest lê kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dest lê kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dest lê kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dest lê kirin (tewandin).

dest lê kirin

Verb
  1. dest kirinê, destê xwe lê dan, bi destan seh kirin, dest avêtinê,
  2. destê xwe danîn ser tiştekî yan destê xwe li ser tiştekî livandin

Arabicلمس

destmatî

Adjective
  1. Kesê xwe tevlî her tiştî dike, kesê karên xirab dike; kesê ne vehewiyayî, ne tebitî, ne aram, ne rehet, ne hêmin.
  2. Xizmetkarî, lênêrevanî, lêmêzekerî.

Synonymsşûm·neqet·nejîqurt·nehs

destmêz

Noun
  1. Heqdest, mehane, muçe, meaş, heq, yewmî,
  2. pareyê rojekê an çend rojan an xizmeteka ku kesekî ji kesekî din re kiriye.

Arabicأجرة·راتب·معاش

destmizwergir

Noun
  1. muçegir, meaşwergir, muçewergir, destheqwergir