D

dehker – dehyekî

133 words

dehker

Noun
  1. ya/ê deh dike
  2. dabaş, bare, mewzû, danînk^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dehkera

Noun form dehker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dehker.

dehkeran

Noun form dehker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya dehker.

dehkerek

Noun form dehker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dehker.

dehkereke

Noun form dehker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehker.

dehkerekê

Noun form dehker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehker.

dehkerekî

Noun form dehker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dehker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dehker.

dehkerê

Noun form dehker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya dehker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dehker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a dehker.

dehkerên

Noun form dehker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya dehker.

dehkerin

Noun form dehker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dehker.

dehkerinan

Noun form dehker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dehker.

dehkerine

Noun form dehker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dehker.

dehkerino

Noun form dehker
  1. Rewşa bangkirinê ya mê û nêr pirjimar a dehker.

dehkerî

Noun form dehker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya dehker.

dehkero

Noun form dehker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya dehker.

deh kesên aqilmend ji heqê yekî dîn dernakeve

Proverb
  1. mirovên dêhn li gor rê û rêbazên ciwakî tevnagerin, çi tê ber devê wan an çi di dilê wan debe dibêjin û pêktînin.ji ber wê yekê ew û mirovên di nava civakê de biaqil tê dîtin li hevdû nakin.

dehkirina

Noun form dehkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dehkirin.

dehkirinek

Noun form dehkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dehkirin.

dehkirineke

Noun form dehkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dehkirin.

dehkirinekê

Noun form dehkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dehkirin.

dehl

Noun
  1. rêl, bîşe, xerz, dehlûdir, daristanok, daristanên yan tiraşistanên biçûk

dehla

Noun form dehl
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dehl.

dehlên

Noun form dehl
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dehl.

dehlistan

Noun
  1. cengel, daristan, dehl, rêl, devî, dehlûdir

dehliya

Noun form dehlî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dehlî.

dehliz

Noun
  1. Dalan, korîdor, nêvko, navbir, bersifk,
  2. salona dirêj û teng ya ku ode li ber hene.

Arabicردهة·رواق

dehliza

Noun form dehliz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dehliz.

dehlizan

Noun form dehliz
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dehliz.

dehlizek

Noun form dehliz
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehliz.

dehlizeke

Noun form dehliz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dehliz.

dehlizekê

Noun form dehliz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehliz.

dehlizê

Noun form dehliz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dehliz.

dehlizên

Noun form dehliz
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dehliz.

dehlizin

Noun form dehliz
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dehliz.

dehlizinan

Noun form dehliz
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dehliz.

dehlizine

Noun form dehliz
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dehliz.

dehlî

Noun
  1. teraşdar, têr çiqil, teraşî, darî

dehl û dir

Noun
  1. Guhartoyeke dehlûdir.
  2. rêl, bîşe, xerz, dehl, daristanok, daristanên yan tiraşistanên biçûk

dehl û dirr

Noun
  1. Guhartoyeke dehlûdir.
  2. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre dehlûdir.

dehmenpak

Adjective
  1. kesê/a ku kiriyarên xirab u cinsî neke, mirovê hêja û ji xwe şerimkirî

Arabicعفیف

dehmenpîs

Adjective
  1. çavbirs, kesê ku bi kiriyarên haram radibe yên cinsî

Arabicرجل وسخ·بغي

dehmenpîsî

Noun
  1. zina, zîna, kiryarên sêksî yên heram, çavbirsî

Arabicبغاء·الطمث

deh nake

Verb form deh kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera deh kirin.

deh nakim

Verb form deh kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera deh kirin.

deh nakî

Verb form deh kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera deh kirin.

dehol

Noun
  1. Guhartoyeke dahol.

dehsal

Noun
  1. her heyama ku ji 10 salan pêk tê

Arabicعَقْد

Synonymsdehe

dehsala

Noun form dehsal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dehsal.

dehsalan

Noun form dehsal
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dehsal.

dehsalek

Noun form dehsal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehsal.

dehsaleke

Noun form dehsal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dehsal.

dehsalekê

Noun form dehsal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehsal.

dehsalê

Noun form dehsal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dehsal.

dehsalên

Noun form dehsal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dehsal.

dehsalin

Noun form dehsal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dehsal.

dehsalinan

Noun form dehsal
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dehsal.

dehsaline

Noun form dehsal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dehsal.

dehsaliyên

Noun form dehsalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dehsalî.

dehsalî

Noun
  1. rewşa dehsalbûnê

Arabicعشاري

dehş

Noun
  1. Guhartoyeke caş.

dehş anîn

Verb
  1. Guhartoyeke caş anîn.
Noun
  1. Guhartoyeke caşkirin.

dehşet

Noun
  1. erjeng, tirsa pirr, saw, kabûs, xof, sam, sehm, hijmet, hêb, hêw, fewqulade, qurf

Arabicدهشة·خوف·ذهول

dehşeta

Noun form dehşet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dehşet.

dehşetan

Noun form dehşet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dehşet.

dehşetdar

Adjective
  1. bierjeng, bisaw, bikabûs, bixof, bisam, bisehm, bihijmet, bihêb, bihêw, bifewqulade, biqurf

dehşetek

Noun form dehşet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehşet.

dehşeteke

Noun form dehşet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dehşet.

dehşetekê

Noun form dehşet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dehşet.

dehşetê

Noun form dehşet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dehşet.

dehşetin

Noun form dehşet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dehşet.

dehşetinan

Noun form dehşet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dehşet.

dehşetine

Noun form dehşet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dehşet.

dehşetî

Noun
  1. rewşa dehşetbûnê
  2. tirsnakî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dehûdu

Numeral
  1. duwanzdeh, dudest, derzan, destik

Arabicاثنا عشر

deh û yek

Numeral
  1. yazde, yazdeh, 11

Arabicأحد عشر

dehwa

Noun
  1. Guhartoyeke dawa.

dehwe

Noun
  1. Guhartoyeke dawa.

dehwet kirin

Verb
  1. Guhartoyeke dawet kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke dawetkirin.

dehwî kirin

Noun
  1. pev çûn, şer kirin

Arabicاشتجر·تشاجر

dehwî kirina

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dehwî kirin.

dehyekî

Noun
  1. dehine, deyî, dehî, deh serbaz