Hevalo
Log in Get started

B

bêhemal – bêherî

126 words

bêhemal

Meaning
  1. bêxwedî û bêsexbêr -bêhemal hîştin bêxwedî hîştin, bêsexbêr hîştin

bêhemalbûna

Noun form bêhemalbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhemalbûn.

bêhemalbûnek

Noun form bêhemalbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhemalbûn.

bêhemalbûnên

Noun form bêhemalbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhemalbûn.

bêhemal dike

Verb form bêhemal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhemal kirin (tewandin).

bêhemal dikim

Verb form bêhemal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera bêhemal kirin (tewandin).

bêhemal dikî

Verb form bêhemal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhemal kirin (tewandin).

bêhemalkirina

Noun form bêhemalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya bêhemalkirin.

bêhemalkirinek

Noun form bêhemalkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemalkirin.

bêhemalkirineke

Noun form bêhemalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemalkirin.

bêhemalkirinekê

Noun form bêhemalkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemalkirin.

bêhemalkirinên

Noun form bêhemalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhemalkirin.

bêhemal nake

Verb form bêhemal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhemal kirin (tewandin).

bêhemal nakim

Verb form bêhemal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhemal kirin (tewandin).

bêhemal nakî

Verb form bêhemal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhemal kirin (tewandin).

bêhember

Adjective
  1. bêhempa, bêçewtî, bê xeletî, bêkêmasî, bêşaşî,
  2. ya/ê ku ti çewtî an jî xeletî nînin

bêhemberbûna

Noun form bêhemberbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhemberbûn.

bêhemberbûnek

Noun form bêhemberbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhemberbûn.

bêhemberbûnên

Noun form bêhemberbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhemberbûn.

bêhember dike

Verb form bêhember kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhember kirin (tewandin).

bêhember dikim

Verb form bêhember kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera bêhember kirin (tewandin).

bêhember dikî

Verb form bêhember kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhember kirin (tewandin).

bêhemberkirina

Noun form bêhemberkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya bêhemberkirin.

bêhemberkirinek

Noun form bêhemberkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemberkirin.

bêhemberkirineke

Noun form bêhemberkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemberkirin.

bêhemberkirinekê

Noun form bêhemberkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemberkirin.

bêhemberkirinên

Noun form bêhemberkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhemberkirin.

bêhember nake

Verb form bêhember kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhember kirin (tewandin).

bêhember nakim

Verb form bêhember kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhember kirin (tewandin).

bêhember nakî

Verb form bêhember kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhember kirin (tewandin).

bêhembertir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra bêhember.

bê hemd

Adverb
  1. Guhartoyeke bêhemd.
Adjective
  1. Bêyî daxwaza xwe, bêyî vîna xwe, bêyî destê xwe, bêyî îradeya xwe.

Arabicلا ارادي·تلقائي·غير مقصود·غير متعمد

bêhemd dike

Verb form bêhemd kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhemd kirin (tewandin).

bêhemd dikim

Verb form bêhemd kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera bêhemd kirin (tewandin).

bêhemd dikî

Verb form bêhemd kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhemd kirin (tewandin).

bê hemdê xwe

Idiom
  1. nankor bûyîn û nezanîna spaskarîyê
  2. ne bi dest xwe bûn bê vîna xwe

bê hemdî

Adjective
  1. Guhartoyeke bêhemdî.
  2. Guhartoyeke bêhemd.

bêhemdkirina

Noun form bêhemdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya bêhemdkirin.

bêhemdkirinek

Noun form bêhemdkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemdkirin.

bêhemdkirineke

Noun form bêhemdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemdkirin.

bêhemdkirinekê

Noun form bêhemdkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhemdkirin.

bêhemdkirinên

Noun form bêhemdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhemdkirin.

bêhemd nake

Verb form bêhemd kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhemd kirin (tewandin).

bêhemd nakim

Verb form bêhemd kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhemd kirin (tewandin).

bêhemd nakî

Verb form bêhemd kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhemd kirin (tewandin).

bêhemdtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra bêhemd.

bêhemdtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr bêhemd.

bêhemêt

Adjective
  1. bêdîqet, bêdên, bêbal, bêsexbêrî, bêhaydarî, bêsereguhî, bêçavdêrî, bêmereq, bêenteres, bêpûte, bêbayex, bêîtina, bêxemxwerî, bêgiringî, bêmuhimî, bêxemjêxwarin

bêhempabûna

Noun form bêhempabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhempabûn.

bêhempabûnek

Noun form bêhempabûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhempabûn.

bêhempabûnên

Noun form bêhempabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhempabûn.

bêhempa dike

Verb form bêhempa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhempa kirin (tewandin).

bêhempa dikim

Verb form bêhempa kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera bêhempa kirin (tewandin).

bêhempa dikî

Verb form bêhempa kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhempa kirin (tewandin).

bêhempakirina

Noun form bêhempakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya bêhempakirin.

bêhempakirinek

Noun form bêhempakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhempakirin.

bêhempakirineke

Noun form bêhempakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhempakirin.

bêhempakirinekê

Noun form bêhempakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhempakirin.

bêhempakirinên

Noun form bêhempakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhempakirin.

bêhempa nake

Verb form bêhempa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhempa kirin (tewandin).

bêhempa nakim

Verb form bêhempa kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhempa kirin (tewandin).

bêhempa nakî

Verb form bêhempa kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhempa kirin (tewandin).

bêhenase

Adjective
  1. bênefes, bêhilm, bêbêhn

bêhencav

Adjective
  1. bêbazû, bêmasûlke, bêlemlate, bêzevlek, bêezalet, bêtarîşk

bêheng

Adjective
  1. Guhartoyeke bêhing.

bêhengame

Adjective
  1. bêhêwirze, bêqerebalix, bêşe mate

bêheq

Adjective
  1. Bi xorayî, tişta/ê ne hewce ye bo bidestxistina wê / wî pare ango dirav ango pere bêt dan.

Synonymsbelaş·bêpare·mift·herwe

bêheqaniyet

Adjective
  1. bêdadmendî, bêdadperwerî, bêedalet, bêheqîqet, bêwijdan

bêheqiya

Noun form bêheqî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bêheqî.

bêheqiyên

Noun form bêheqî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêheqî.

bêheqî

Noun
  1. rewşa bêheqbûnê
  2. bêedalet, bêdad, bêhiqûq, bêqanûn, bêzagon, bêyasa, bêdadperwerî, bêdadmendî, bêmafî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

bêheqîqet

Adjective
  1. bêheqaniyet, bêdadmendî, bêdadperwerî, bêedalet, bêwijdan

bêheqtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra bêheq.

bêheqtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr bêheq.

bêhereket

Adjective
  1. bêliv, bêlebat, bêbizav, bêxebat, bêçalakî, bêkiryar, bêkar, bêlibt, bêleqîn, bêlivak, bêlivek, bêcole, bêqelq, bêbizar, bêcule, bêlipat

bêhereketbûna

Noun form bêhereketbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya bêhereketbûn.

bêhereketbûnek

Noun form bêhereketbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhereketbûn.

bêhereketî

Noun
  1. rewşa bêhereketbûnê
  2. peltî, tebatî, bêbizavî, bêçalakîtî, bêlivî, bêtevgerî, bêlebatî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)