B

birû – birxî

145 words

birû

Noun
  1. Mûyên li raserî çavan li jêra eniyê.
Adjective
  1. şûm û nesekinî û bêrêz.
  2. kesê/a bifedî

Soranibiro·qaş

Arabicحَاجِب

bi rûbazî

Noun
  1. Guhartoyeke birûbazî.
  2. rûbazkî, rûbazkî

birûçikanda

Verb form rûçikandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî I ji lêkera rûçikandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî I ji lêkera rûçikandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî I ji lêkera rûçikandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî I ji lêkera rûçikandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî I ji lêkera rûçikandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî I ji lêkera rûçikandin.

birûçikîne

Verb form rûçikandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera rûçikandin.
  2. Kesê duyem yekjimar dema fermanî ji lêkera rûçikandin.

birûçikînin

Verb form rûçikandin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera rûçikandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera rûçikandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera rûçikandin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera rûçikandin.

birûdanek

Noun form birûdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birûdan.

bi rûdayî

Adverb
  1. Guhartoyeke birûdayî.
Adjective
  1. rû dan

bi rûgeşî

Adverb
  1. bi kêf, bi zewq
Adjective
  1. Guhartoyeke bi rûgeşî.

birûkenî

Noun
  1. nûwazdar, xweşdar, bixweşgotin, biîltifat

bi rûmet

Adverb
  1. Guhartoyeke birûmet.
Adjective
  1. bişeref, binamûs, şerîf, bihagiran, nirxdar, biqîmet, qedirgiran, qedirbilind
  2. bihadar, nirxgiran, binirx, rêzdar, ezbenî, nirxbilind, rûmetdar, hêja, hejî, giran^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicمحترم·صالح·مستقيم·ممجد·مجيد

birûmetbûna

Noun form birûmetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birûmetbûn.

birûmetbûnek

Noun form birûmetbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birûmetbûn.

birûmetbûnên

Noun form birûmetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya birûmetbûn.

bi rûmetdarî

Noun
  1. Guhartoyeke birûmetdarî.
  2. bi lewendî, bi rûmetdarkî
  3. bi merdî

bi rûmetdarkî

Adverb
  1. bi rûmetdarî, hêminî
Adjective
  1. Guhartoyeke bi rûmetdarkî.

birûmet dike

Verb form birûmet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera birûmet kirin (tewandin).

birûmet dikim

Verb form birûmet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera birûmet kirin (tewandin).

birûmet dikî

Verb form birûmet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera birûmet kirin (tewandin).

birûmetkirina

Noun form birûmetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya birûmetkirin.

birûmetkirinek

Noun form birûmetkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya birûmetkirin.

birûmetkirineke

Noun form birûmetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya birûmetkirin.

birûmetkirinekê

Noun form birûmetkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya birûmetkirin.

birûmetkirinên

Noun form birûmetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya birûmetkirin.

birûmet nake

Verb form birûmet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birûmet kirin (tewandin).

birûmet nakim

Verb form birûmet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birûmet kirin (tewandin).

birûmet nakî

Verb form birûmet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birûmet kirin (tewandin).

birûmettir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra birûmet.

birûmettirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr birûmet.

bi rûn

Adverb
  1. Guhartoyeke birûn.
Adjective
  1. rûnî

birûpoş

Adjective
  1. rûpoşdar, mastkedar, bimaske

bi rûqayimî

Adverb
  1. Guhartoyeke birûqayimî.
Adjective
  1. bi bêşermî
  2. bi reqî, rûqayi- mîkî

bi rûreşî

Adverb
  1. bi şermizarî
Adjective
  1. Guhartoyeke bi rûreşî.

birûs

Noun
  1. bi me'na elektrîk, kareba jî dibî bête bikar hînan.
  2. Binêre birûsk.

birûsandibin

Verb form birûsandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera birûsandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera birûsandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera birûsandin.

birûsandibû

Verb form birûsandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera birûsandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera birûsandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera birûsandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera birûsandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera birûsandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera birûsandin.

birûsandibûya

Verb form birûsandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera birûsandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera birûsandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera birûsandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera birûsandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera birûsandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera birûsandin.

birûsandiye

Verb form birûsandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker birûsandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker birûsandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker birûsandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker birûsandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker birûsandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker birûsandin.

birûsiya

Noun form birûsî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birûsî.

birûsiyeke

Noun form birûsî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birûsî.

birûsîn

Verb
  1. biriqîn, ronahî jê çûn, geşî jê xuya bûn
  2. pêketin, zehf rewşenî dan

Arabicأبرق·أزهر·أل·التلألؤ·الزبرقان·الومیض

birûsk

Noun
  1. beledî, ronahî û berqa ewran ku piranî gava tofan jî xwe diveden.
  2. Qirqira ewran, girgira ewran, gurmîna ewran, şirqîna ewran, dengên ji ewran tên, deng û ronahî ya ji ewran tê
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicرعد·الصاعقة·التلغراف·الحسبانة·السنى·الطاغیة·وابصة

Synonymsbirq

birûska

Noun form birûsk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya birûsk.

birûskdana

Noun form birûskdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya birûskdan.

birûskdanek

Noun form birûskdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birûskdan.

birûske

Noun
  1. birqî, telegram, telegraf,
  2. peyamên ku bi telegrafê hatine şandin

Arabicبرقية·تلغراف

birûskedar

Adjective
  1. çirisî, teyîsî, ronek, ronahî jê çûn

birûskek

Noun form birûsk
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birûsk.

birûskeke

Noun form birûsk
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birûsk.

birûskeya

Noun form birûske
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birûske.

birûskê

Noun form birûsk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya birûsk.

birûskên

Noun form birûsk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya birûsk.

birûskiya

Noun form birûskî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birûskî.

birûsk vedan

Verb
  1. birq dan, birûsîn, deng û ronahî dana ji esmanî tê
Noun
  1. birûskvejandin, birûskdan
  2. dema dengê birîsîyan digel ronahîyê li esmanan di hên

Arabicرعد·الرعد

birûş

Noun
  1. (Ûrmîye) danê ku dikene nav xwarinê.
  2. genimê kelandî.

birûşa

Noun form birûş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya birûş.

birûşek

Noun form birûş
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birûş.

bi rûtalî

Adverb
  1. Guhartoyeke birûtalî.
Adjective
  1. bi mirûşî, bi miçûmorî

bi rûtî

Adverb
  1. Guhartoyeke birûtî.
Noun
  1. Guhartoyeke birûyî.

bi rûtînî

Idiom
  1. bi awayekî rûtîn, bi şiklekî edetî, bi sîstematîkî
  2. Guhartoyeke bi rûtînî.

birûw

Noun
  1. (Mûyên li hindavî çavan) Guhartoyeke birû.

birûyek

Noun form birû
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya birû.

birûyê

Noun form birû
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya birû.

birûyên

Noun form birû
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya birû.

bi rûyê nerm

Idiom
  1. apê selîm tim bi rûyê nerm bi yemen re galegal dikir, lê di dawîye de ew jî ji rê derket

birûyiya

Noun form birûyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birûyî.

Birwa

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

birwî

Noun
  1. (Mûyên li hindavî çavan) Guhartoyeke birû.