Hevalo
Log in Get started

B

binbal – bincî

144 words

binbal

Adjective
  1. binhingil
  2. binkef^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

binban

Noun
  1. banê binî, ban ji rexê binî ve, ban ji rexê hindirî xanî ve

Soraniساپیتک·بنمیچ

Synonymsjêrban·qatî

binbandor dikin

Verb form binbandor kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera binbandor kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera binbandor kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera binbandor kirin (tewandin).

binbar

Meaning
  1. peywirdar
  2. wezîfedar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

binbaritî

Noun
  1. lixwegirtîbûn, mukelefî, mukelefiyet

binbar nake

Verb form binbar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera binbar kirin (tewandin).

binber

Adjective
  1. di bin kevirekî / berekî de
  2. gorkirî, definkirî
  3. winda, nediyar

binber dike

Verb form binber kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera binber kirin (tewandin).

binber dikim

Verb form binber kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera binber kirin (tewandin).

binber dikî

Verb form binber kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera binber kirin (tewandin).

binberiya

Noun form binberî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya binberî.

binberiyên

Noun form binberî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya binberî.

binberkirina

Noun form binberkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya binberkirin.

binberkirinek

Noun form binberkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya binberkirin.

binberkirineke

Noun form binberkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya binberkirin.

binberkirinekê

Noun form binberkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya binberkirin.

binberkirinên

Noun form binberkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya binberkirin.

binber nake

Verb form binber kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera binber kirin (tewandin).

binber nakim

Verb form binber kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera binber kirin (tewandin).

binber nakî

Verb form binber kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera binber kirin (tewandin).

binbertir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra binber.

binbertirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr binber.

binbest

Noun
  1. girêdayî,kole,di bin bend û bestê de,neserbixwe,neserxwe
  2. pileya hewayî ya ji sifirê kêmtir
  3. sar, pirr sar

binbesta

Noun form binbest
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya binbest.

binbestek

Noun form binbest
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya binbest.

binbestî

Noun
  1. Jêrdestî, koletî, evdalî, bindestbûn,
  2. nebûna azadiyê, ne serxwebûn, ne rizgarî, ne xweserî.
  3. Nokerî, xulamî, êsîrî, benîtî, evdî, evdalbûn.^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicرضوخ·خنوع·خضوع

binbeş

Noun
  1. perçeyeke biçûk e ku girêdayî beşeke mezin re tête gotin.

binbeşa

Noun form binbeş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya binbeş.

binbeşek

Noun form binbeş
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya binbeş.

binbinkî

Adjective
  1. baraz, fêlbaz, gelac, kone, binfiskî, fisgenî, binifis, biwe, kunefêl, melûn, fetloke, pinî, fismirî, fetbaz, xasok, şatir, şeytan, rovî, rûvî

binbir

Adjective
  1. qirkirin, birandin, qutkirin, nehêlan, wêrankirin, vebirkirin

binbir bûn

Verb
  1. jinav birin bi êkcarî, wêran bûn, pûç bûn, neman

Arabicانقرض·اباد

Synonymsji nav çûn

binbir dikin

Verb form binbir kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera binbir kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera binbir kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera binbir kirin (tewandin).

binbir kirin

Verb
  1. qir kirin, birandin, qut kirin, nehêlan, wêran kirin, vebir kirin
  2. bi temamî nehêlan yan jî xerakirin û hilweşandin, ji kokê rakirin
Noun
  1. nehêlan, qirkirin , bi êkcarî jinav birin,

Arabicابادة·محو·استئصال·الإستئصال·الإصطلام·الصلم

binbirr

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre binbir.

binbirr kirin

Verb
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre binbir kirin.
Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre binbirkirin.

binbirrtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra binbirr.

binbirrtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr binbirr.

binbîv

Noun
  1. serdav, navbera qatên jorîn û banê xanî ku bi taybetî wek embar tê bikaranîn

Arabicسرداب

Synonymsserdav

binbîva

Noun form binbîv
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya binbîv.

binbîvek

Noun form binbîv
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya binbîv.

binbîvekê

Noun form binbîv
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya binbîv.

binbîvê

Noun form binbîv
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya binbîv.

binbîvin

Noun form binbîv
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya binbîv.

binbor

Noun
  1. jêrbor, rêjêr, rêbin,
  2. rêya ku di bin tiştekî re derbas dibe

binbora

Noun form binbor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya binbor.

binboran

Noun form binbor
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya binbor.

binborek

Noun form binbor
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya binbor.

binboreke

Noun form binbor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya binbor.

binborekê

Noun form binbor
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya binbor.

binborê

Noun form binbor
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya binbor.

binborên

Noun form binbor
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya binbor.

binborin

Noun form binbor
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya binbor.

binborinan

Noun form binbor
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya binbor.

binborine

Noun form binbor
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya binbor.

bincam

Noun
  1. cama binî, cama jêrîn
Adjective
  1. durû, riyakar, bêexlaq, melaq, derewîn,
  2. kesa/ê ku tiştekî dibêje lê dijberî gotina xwe dike,
  3. kesa/ê ku hem dost e û hem jî dijmin e

bincama

Noun form bincam
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bincam.

bincaman

Noun form bincam
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bincam.

bincamek

Noun form bincam
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bincam.

bincameke

Noun form bincam
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bincam.

bincamekê

Noun form bincam
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bincam.

bincamê

Noun form bincam
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bincam.

bincamên

Noun form bincam
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya bincam.

bincamin

Noun form bincam
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bincam.

bincaminan

Noun form bincam
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bincam.

bincamine

Noun form bincam
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bincam.

bincamiya

Noun form bincamî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bincamî.

bincamiyên

Noun form bincamî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bincamî.

bincamî

Noun
  1. çîvokî, durûtî, riyakarî, bêexlaqî, derewînî, melaqî, dudevîtî, durûbûn, rewşa bincambûnê

bincan

Meaning
  1. dîwarê ku li ber ava herikbar tê jenîn

bincil

Noun
  1. Derpîkurt û cilên din yên ku mirov di bin sercilan ve li xwe dike.

Synonymsjêrcil

bincil bike

Verb form bincil kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera bincil kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera bincil kirin.

bincil bikin

Verb form bincil kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera bincil kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera bincil kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera bincil kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera bincil kirin.

bincil dikin

Verb form bincil kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera bincil kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera bincil kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera bincil kirin.

bincil nakin

Verb form bincil kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bincil kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bincil kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bincil kirin.

bincil neke

Verb form bincil kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera bincil kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera bincil kirin.

bincil nekin

Verb form bincil kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bincil kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bincil kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bincil kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera bincil kirin.

bincî

Meaning
  1. nivîna stûr a ku li bilan serê tê razan