B

beloq – Bemo

134 words

beloq

Adjective
  1. bel, gelek vekirî, zêde vekirî
  2. zêde zelal, pirr eşkere, baş berçav, balkişîner

beloqbûna

Noun form beloqbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya beloqbûn.

beloqbûnek

Noun form beloqbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya beloqbûn.

beloqbûneke

Noun form beloqbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya beloqbûn.

beloqbûnên

Noun form beloqbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya beloqbûn.

beloq dike

Verb form beloq kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera beloq kirin (tewandin).

beloq dikim

Verb form beloq kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera beloq kirin (tewandin).

beloq dikî

Verb form beloq kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera beloq kirin (tewandin).

beloqiya

Noun form beloqî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya beloqî.

beloqiyên

Noun form beloqî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya beloqî.

beloqkirina

Noun form beloqkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya beloqkirin.

beloqkirinek

Noun form beloqkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beloqkirin.

beloqkirineke

Noun form beloqkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beloqkirin.

beloqkirinekê

Noun form beloqkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beloqkirin.

beloqkirinên

Noun form beloqkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya beloqkirin.

beloq nake

Verb form beloq kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beloq kirin (tewandin).

beloq nakim

Verb form beloq kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beloq kirin (tewandin).

beloq nakî

Verb form beloq kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beloq kirin (tewandin).

beloqtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra beloq.

beloqtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr beloq.

belor

Noun
  1. Guhartoyeke belot.

belot

Noun
  1. Berû, şahbelot, şambelot, kestane,
  2. cûnek darên berûyan e.
  3. Fisteqên wê darê.
Adjective
  1. Binere bilot

belota

Noun form belot
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya belot.

belotan

Noun form belot
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya belot.

belotek

Noun form belot
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya belot.

beloteke

Noun form belot
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya belot.

belotekê

Noun form belot
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya belot.

belotê

Noun form belot
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya belot.

belotên

Noun form belot
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya belot.

belotin

Noun form belot
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya belot.

belotinan

Noun form belot
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya belot.

belotine

Noun form belot
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya belot.

belotino

Noun form belot
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya belot.

belqetava

Noun form belqetav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya belqetav.

belqetavek

Noun form belqetav
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya belqetav.

belqetavin

Noun form belqetav
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya belqetav.

belq hatin

Verb
  1. belqîn, qirpik hatin, qulpik hatin, hilqik hatin, hiqehiq hatin

belqitandibin

Verb form belqitandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera belqitandin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera belqitandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera belqitandin (tewandin).

belqitandibû

Verb form belqitandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera belqitandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera belqitandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera belqitandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera belqitandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera belqitandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera belqitandin (tewandin).

belqitandibûya

Verb form belqitandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera belqitandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera belqitandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera belqitandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera belqitandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera belqitandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera belqitandin (tewandin).

belqitandin

Verb
  1. Sekitandin, geber kirin, kuştin, temirandin.

belqitandiye

Verb form belqitandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker belqitandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker belqitandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker belqitandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker belqitandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker belqitandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker belqitandin (tewandin).

belqitî

Adjective
  1. sekitî, geber, cehimî, mirar, mirî
  2. (peyvek tal û bêrêziyê ye)

belqitîn

Verb
  1. sekitîn, cehimîn, mirar bûn, geber bûn, mirin

belqitîna

Noun form belqitîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya belqitîn.

belqîn

Verb
  1. rewan, têperîn, têreçûn, zivik, lehî, leyî, vernistin, belq hatin, belqhatin, şîp, şap, avrabûn, guhorîn, milyan, derperîn, buhujîn, vizik, vemiztin, vizikandin

Belqîsa

Noun form Belqîs
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya Belqîs.

beltir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra bel.

belû

Adjective
  1. Guhartoyeke belî.

Belûç

Noun
  1. neteweyê serekî yê Belûçistanê, ku gelekî nêzî Kurda ne
  2. kesên ku bi belûçî diaxivin
  3. Tila ku gustîlkê dikinê demê mirov di zewice.

Synonymstila gustîlkê

belûça

Noun form belûç
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya belûç.

belûçek

Noun form belûç
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya belûç.

belûçekê

Noun form belûç
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya belûç.

belûçê

Noun form belûç
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya belûç.

belûçin

Noun form belûç
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya belûç.

Belûçistan

Proper noun
  1. welatê Belûçan,
  2. welatek bindest e li Rojhilata Navîn
  3. û di navbera tixûbên Pakistan, Îran û Efxanistanê de hatiye parçekirin
  4. Parêzgehek li Pakistan
  5. Parêzgehek li Îran Sîstan û Belûçistan

belûçiya

Noun form belûçî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya belûçî.

belûçî

Noun
  1. Zimanek arî (îranî) yê lêzimî kurdî ye û bi taybetî li Pakistanê û Îranê tê peyivîn.

belûr

Noun
  1. krîstal, cam, şûşe, abagîne, abagine, glas, perdaq, piyale

Arabicبلور·بلوري·شفاف

belûra

Noun form belûr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya belûr.

belûran

Noun form belûr
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya belûr.

belûrek

Noun form belûr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya belûr.

belûreke

Noun form belûr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya belûr.

belûrekê

Noun form belûr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya belûr.

belûrê

Noun form belûr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya belûr.

belûrên

Noun form belûr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya belûr.

belûrin

Noun form belûr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya belûr.

belûrinan

Noun form belûr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya belûr.

belûrine

Noun form belûr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya belûr.

belûrino

Noun form belûr
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya belûr.

belûriya

Noun form belûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya belûrî.

belûriyên

Noun form belûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya belûrî.

belûrî

Noun
  1. şûşeyî, camî, rewşa belûrbûnê

belûrîbûna

Noun form belûrîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya belûrîbûn.

belûrîbûnek

Noun form belûrîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya belûrîbûn.

belweşîn

Verb
  1. cuzam, kotî, cûzam, nexweşiya cûzamê, gulî

belxem

Noun
  1. Ava çir ya ku gewriya mirovî digire bi taybetî dema ku sarmayê mirov girtibe.

Arabicالنخامة·الوري·بزاق·نخاعة

belxema

Noun form belxem
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî yekjimar ya belxem.

belxemek

Noun form belxem
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya belxem.

belxemeke

Noun form belxem
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya belxem.

belxemê

Noun form
  1. Formeke belxem:
  2. ## rewşa çemandî binavkirî yekjimar
  3. ## rewşa baneşanî binavkirî yekjimar

belxemên

Noun form belxem
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî pirjimar ya belxem.

bemba

Noun
  1. miletek e ku bi taybetî li hin deverên Zambiyayê, Tanzanyayê, Malawiyê û Komara Demokratîk ya Kongoyê dijî
  2. kesa/ê ji wî miletî

bembayiya

Noun form bembayî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bembayî.

bembayiyeke

Noun form bembayî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bembayî.

bembayiyên

Noun form bembayî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bembayî.

bembayî

Noun
  1. zimanê miletê bemba,
  2. zimanek e ku bi taybetî li hin deverên Zambiyayê, Tanzanyayê, Malawiyê û Komara Demokratîk ya Kongoyê tê peyivîn

Bemo

Proper noun
  1. çiyayek e li devera Helebceyê li Başûrê Kurdistanê