B

behican – Behmen

141 words

behicok

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre behecok.

behicokî

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre behecokî.

behir

Noun
  1. Guhartoyeke behr.

behirî

Adjective
  1. kesê/a ku pirr betilîye

behirîna

Noun form behirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya behirîn.

behirînek

Noun form behirîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya behirîn.

behirîneke

Noun form behirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya behirîn.

behirînê

Noun form behirîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya behirîn.

behirînên

Noun form behirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya behirîn.

behis

Noun
  1. Guhartoyeke bas.

behitandin

Meaning
  1. şaşwaz kirin, şilihandin, dilihandin, şelihandin, şaşomaşokirin, şaşwazkirin, dilihandidin, şaşomaşo kirin, metel hîştin, heyirandin, şepilandin, hebitandin

behitî

Noun
  1. metel, heyirî
  2. mirovê behitî, :ango mirovê pir tirsonek ji tirsan da reng zer û pêtî di bit yan ji egera mizgînîyeka nexwe pêtî dibe , :eve çi zelamekê behitî ye!

Arabicمذعور·بهت

behitîbûna

Noun form behitîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya behitîbûn.

behitîbûnek

Noun form behitîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya behitîbûn.

behitîbûnên

Noun form behitîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya behitîbûn.

behitî dike

Verb form behitî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera behitî kirin (tewandin).

behitî dikim

Verb form behitî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera behitî kirin (tewandin).

behitî dikî

Verb form behitî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera behitî kirin (tewandin).

behitîkirina

Noun form behitîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya behitîkirin.

behitîkirinek

Noun form behitîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya behitîkirin.

behitîkirineke

Noun form behitîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya behitîkirin.

behitîkirinekê

Noun form behitîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya behitîkirin.

behitîkirinên

Noun form behitîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya behitîkirin.

behitî man

Verb
  1. şaşwaz man, ecêbmayî man, heyirî man, metel man, heyîrî man, şaşmî man, kişmatî man, ecêbgirtî man, şaşwaz bûn, metel bûn, şaşmî bûn, şeqiz man
  2. behitîn, heyirîn, şaş man, şaş bûn, şelişîn, sersûr man, behîtîn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
Noun
  1. heyiriman, şaşwazbûn, metelbûn, şaşmîbûn, şeqizman, sersûrman

behitîn

Verb
  1. Hilingivîn, teyizîn, terpilîn.^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

behitîna

Noun form behitîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya behitîn.

behitî nake

Verb form behitî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera behitî kirin (tewandin).

behitî nakim

Verb form behitî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera behitî kirin (tewandin).

behitî nakî

Verb form behitî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera behitî kirin (tewandin).

behitînek

Noun form behitîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya behitîn.

behitînê

Noun form behitîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya behitîn.

behitînin

Noun form behitîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya behitîn.

Behiya

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

Behiye

Proper noun
  1. Guhartoyeke Behiya.

behî

Meaning
  1. Guhartoyeke beyî (“ji "behîn"”).
Noun
  1. teazî, şînî, matemînî,
  2. rêûresma binaxkirina kesek mirî, xemgîniya bo kesek mirî
  3. xem, kovan, kul^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicجنازة·العزاء·المأتم

Synonymstazî

behîbar

Adjective
  1. rojiyî, tarî, lawaz, barik, rojîbar

Behîc

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Behîca

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

Behîce

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

behîçin

Noun
  1. beşdara/ê behiyan, kesa/ê behiyan dike

behîdar

Noun
  1. kesên diçhên bahiyê, pişkdarên behîyê, behîçin

Arabicالمعزي

behîdara

Noun form behîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya behîdar.

behîdaran

Noun form behîdar
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya behîdar.

behîdarek

Noun form behîdar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya behîdar.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya behîdar.

behîdareke

Noun form behîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya behîdar.

behîdarekî

Noun form behîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya behîdar.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya behîdar.

behîdarê

Noun form behîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya behîdar.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya behîdar.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a behîdar.

behîdarên

Noun form behîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya behîdar.

behîdarin

Noun form behîdar
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya behîdar.

behîdarinan

Noun form behîdar
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya behîdar.

behîdarine

Noun form behîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya behîdar.

behîdarî

Noun form behîdar
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya behîdar.

behîfek

Noun form behîf
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya behîf.

behî kirin

Verb
  1. Dilnewayî, bextiyarî, vesihîn, xoşî, tenahî, belû, vexwandin.
Noun
  1. pirsekirin

behî nake

Verb form behî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera behî kirin (tewandin).

behî nakim

Verb form behî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera behî kirin (tewandin).

behî nakî

Verb form behî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera behî kirin (tewandin).

behîname

Noun
  1. peyama ku li ser kesek nûmirî hatiye nivîsîn û tê de basa wê / wî tê kirin û sersaxî ji kesûkarên wê / wî re tê xwestin

behît

Noun
  1. mat, ecêbî, sosret, seyrî, hêbitîn, heyirîn,
  2. ji ber suprîzekê êdî nezanîn çi bike yan bibêje
  3. seyr, xerîb, xerîbî, heyr, ecêb^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicمعجزة

behîta

Noun form behît
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya behît.

behîtan

Noun form behît
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya behît.

behîtandin

Verb
  1. xapandin, xafilandin, çeqandin, şehitandin, çewitandin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicارباك

behîtek

Noun form behît
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya behît.

behîteke

Noun form behît
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya behît.

behîtekê

Noun form behît
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya behît.

behîtê

Noun form behît
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya behît.

behîtên

Noun form behît
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya behît.

behîtin

Noun form behît
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya behît.

behîtinan

Noun form behît
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya behît.

behîtine

Noun form behît
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya behît.

behîtino

Noun form behît
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya behît.

behîtîn

Verb
  1. şaşbûn, heyirîn, metelman, şaşwazman, heyirîman, ecêbmayîman, şilihîn, dilihîn, şaş bûn, metel man, şaşwaz man, heyirî man, ecêbmayî man
  2. behitî man, behitîn, şaş man, şelişîn, sersûr man, metel bûn, ecêbgirtî man^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

behîva

Noun form behîv
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya behîv.

behîvek

Noun form behîv
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya behîv.

behîveke

Noun form behîv
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya behîv.

behîvên

Noun form behîv
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya behîv.

behîv firdik

Noun
  1. Behîvên ku bi destan yan jî bi dranan dikarin bihên şikandin.

behîv firdika

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya behîv firdik.

behîvoka

Noun form behîvok
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya behîvok.

behîvokek

Noun form behîvok
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya behîvok.

behîvokeke

Noun form behîvok
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya behîvok.

behîvokên

Noun form behîvok
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya behîvok.

behle

Adjective
  1. peledîn, aqilsivik, tirredîn, delodîn, hol, cahil, nezan, nefam, bêhiş, bêaqil
  2. bêkêr, bikêrnehatî, betal, pûç

behletir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra behle.

behletirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr behle.

behlûl

Noun
  1. qeşmer, joker, henekker
  2. bêhiş, bêaqil, nezan, cahil, qeşmer, ehmeq

Behmen

Proper noun
  1. Navê yekemîn ...ahê bine - mala keyaniyan.
  2. Navê firîşteyekê ye di dînê zerdeştî de.