Hevalo
Log in Get started

A

aşt – aşwît

146 words

aşt

Adjective
  1. kesa/ê nagirî (bi taybetî zarokên sava)
  2. ne sil, kesa/ê ne xeyidî ye

Arabicهدأ

Synonymsaram·hêmin·hêwir·tena

aştane

Adjective
  1. bi awayekî aşt
  2. tenayane^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

aşt bike

Verb form aşt kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt bikin

Verb form aşt kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt bûn

Verb
  1. ne sil bûn, ne xeyidîn, di gel yekî/ê pêkhatin, bi dawî anîna êciziyekê di gel kesekê

aştbûna

Noun form aştbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aştbûn.

aştbûnek

Noun form aştbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aştbûn.

aştbûneke

Noun form aştbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aştbûn.

aştbûnên

Noun form aştbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aştbûn.

aşt dike

Verb form aşt kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt dikin

Verb form aşt kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aştiya

Noun form aştî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya aştî.

aştiyane

Adjective
  1. bi awayekî aştî
  2. aştîxwazane^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

aştiyek

Noun form aştî
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aştî.

aştiyeke

Noun form aştî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aştî.

aştiyên

Noun form aştî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya aştî.

aştiyî

Noun
  1. sulhî

Arabicوقت الصلح·زمن السلم

aştî

Noun
  1. aramî, tenahî, hêminî, hêwirî, rehetî
  2. rewşa bê ceng û şer û pevçûn
  3. rewşa bê qerebalix
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicسَلَام·صُلْح·سِلْم

aştîhez

Adjective
  1. Hebûna heza aştiyê û bê qerebalixiyê dike.

Arabicمحب السلام

aştîkirina

Noun form aştîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya aştîkirin.

aştîkirinek

Noun form aştîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya aştîkirin.

aştîkirineke

Noun form aştîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya aştîkirin.

aştîkirinekê

Noun form aştîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya aştîkirin.

aştîkirinên

Noun form aştîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aştîkirin.

aştîparêzî

Noun
  1. aştîxwazî, aştîperwerî
  2. sulhperwerî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

aştîxwaz

Noun
  1. tenahîxwaz, aramîxwaz, hêwirîxwaz, hêminîxwaz,
  2. kesa/ê ku aştiyê dixwaze, kesa/ê ku ji aştiyê hez dike, kesê/a ku li aştiyê digere
Adjective
  1. tenahîxwaz, aramîxwaz, hêwirîxwaz, hêminîxwaz,
  2. kesa/ê ku aştiyê dixwaze, kesa/ê ku ji aştiyê hez dike, kesê/a ku li aştiyê digere

Arabicسلمي·السلم

aştîxwazî

Noun
  1. pasîfîzm, şernexwazî, rewşa aştîxwazbûnê

aştker

Noun
  1. arambexş, aramker, tenaker, ya/ê aşt dike

aştkera

Noun form aştker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya aştker.

aştkeran

Noun form aştker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya aştker.

aştkerek

Noun form aştker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya aştker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya aştker.

aştkereke

Noun form aştker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya aştker.

aştkerekê

Noun form aştker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya aştker.

aştkerekî

Noun form aştker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya aştker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya aştker.

aştkerê

Noun form aştker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya aştker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya aştker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a aştker.

aştkerên

Noun form aştker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya aştker.

aştkerin

Noun form aştker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya aştker.

aştkerinan

Noun form aştker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya aştker.

aştkerine

Noun form aştker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya aştker.

aştkero

Noun form aştker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya aştker.

aştkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye aşt kirin

aşt nake

Verb form aşt kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt nakim

Verb form aşt kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt nakin

Verb form aşt kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt nakî

Verb form aşt kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt neke

Verb form aşt kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt nekim

Verb form aşt kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt nekin

Verb form aşt kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşt nekî

Verb form aşt kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aşt kirin (tewandin).

aşttir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra aşt.

aşttirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr aşt.

aşû

Adjective
  1. pîs, gemarî, pelîd, alûde, qirêj, heram

aşûna

Noun form aşûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûn.

aşûnek

Noun form aşûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûn.

aşûneke

Noun form aşûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûn.

aşûnê

Noun form aşûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya aşûn.

aşûnên

Noun form aşûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aşûn.

Aşûr

Proper noun
  1. dewletek bû li Mezopotamyayê berî zayînê
Noun
  1. Guhartoyeke Aşûr.

Arabicآشُّور

aşûra

Noun
  1. roja bibîranîna şehîdbûna Hisênê kurrê îmam Elî û neviyê Mihemed-pêxemberî
  2. (rojek giring e li cem şîiyan)

Arabicعاشوراء

aşûraya

Noun form aşûra
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûra.

aşûrayek

Noun form aşûra
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûra.

aşûrayeke

Noun form aşûra
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûra.

aşûrayên

Noun form aşûra
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aşûra.

aşûriya

Noun form aşûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûrî.

aşûriyeke

Noun form aşûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûrî.

aşûtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra aşû.

aşûtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr aşû.

aşûvk

Noun
  1. Alava madenî ku bi serikê wî ve ku mirov pê bi destan rezan aşêv dike.

aşûvka

Noun form aşûvk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya aşûvk.

aşûvkek

Noun form aşûvk
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûvk.

aşûyiya

Noun form aşûyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûyî.

aşûyiyeke

Noun form aşûyî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aşûyî.

aşûyiyên

Noun form aşûyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aşûyî.

aşûyî

Noun
  1. pîsatî, gemar, pelîdî, alûdeyî

aşvan

Noun
  1. Kesa/ê ku li aşekî dixebite, kesa/ê ku genimî dike ar,
  2. birêveberê/a aşekî

Arabicطَحَّان·طَحَّانَة

Synonymsarvan·qerraş

aşvana

Noun form aşvan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aşvan.

aşvaniya

Noun form aşvanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aşvanî.

aşvaniyên

Noun form aşvanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aşvanî.

aşvanî

Noun
  1. karê aşvanan
  2. qeraşî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

aşvên

Noun form
  1. forma çemandî ji peyva aşvan