Ş

şim – şimzare

123 words

şim

Noun
  1. kim, neal,
  2. pêlavên ku sertilên wan yan paniyên wan yan jî herdu vekirî ne û bi taybetî li navmalan tên bikaranîn

Arabicالخصف·الغرافة·الغریفة·النعل·النقیل

şima

Noun
  1. Guhartoyeke şema (“kereseyê ku find anku şemal jê tên çêkirin”).

şimakera

Noun form şimaker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şimaker.

şimakerek

Noun form şimaker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şimaker.

şimakerê

Noun form şimaker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şimaker.

şimakerin

Noun form şimaker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şimaker.

şimakirî

Adjective
  1. bimûm, bişima
  2. bifind^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şiman

Noun form şim
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şim.

şimaq

Noun
  1. zel, sîle, şeq, derba bi kefa destî,
  2. lêdana bi kefa destî
  3. lêdan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicصفعة

şimaqa

Noun form şimaq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şimaq.

şimaqan

Noun form şimaq
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şimaq.

şimaqek

Noun form şimaq
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şimaq.

şimaqeke

Noun form şimaq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şimaq.

şimaqekê

Noun form şimaq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şimaq.

şimaqê

Noun form şimaq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şimaq.

şimaqên

Noun form şimaq
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şimaq.

şimaqin

Noun form şimaq
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şimaq.

şimaqinan

Noun form şimaq
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şimaq.

şimaqine

Noun form şimaq
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şimaq.

şimaqî

Noun
  1. çît, çîtik, temezî, çarik, xêlî, laçik

şimbil

Noun
  1. ar, hektar

Arabicهكتار

şimek

Noun form şim
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şim.

şimeke

Noun form şim
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şim.

şimekê

Noun form şim
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şim.

şimê

Noun form şim
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şim.

şimên

Noun form şim
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şim.

şimikdank

Noun
  1. Cihê ku şimik tê de ye. An jî komkirin û qorkirina şimikan.

şimin

Noun form şim
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şim.

şiminan

Noun form şim
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şim.

şimine

Noun form şim
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şim.

şimino

Noun form şim
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya şim.

şimk

Noun
  1. Guhartoyeke şim.

şimqar

Noun
  1. Baz, şehbaz, şahîn, terlan, laçin, dubirak,
  2. firindeyek jakaw anku dirinde ye.

Arabicصقر

şimşad

Meaning
  1. dara ku bejna wê rast e,
  2. metafor di şiîrê de: yara bedew

şimşal

Noun
  1. bilûr, ney, fîq

Arabicنّاي

şimşala

Noun form şimşal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şimşal.

şimşalek

Noun form şimşal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şimşal.

şimşalê

Noun form şimşal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şimşal.

şimşalin

Noun form şimşal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şimşal.

şimşaqa

Noun form şimşaq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şimşaq.

şimşaqek

Noun form şimşaq
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şimşaq.

şimşaqê

Noun form şimşaq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şimşaq.

şimşaqin

Noun form şimşaq
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şimşaq.

şimşat

Meaning
  1. sût, sûtik, hilû, hule, hulî, şimşad, teşe, kêsim, qidûm, dara şimşadê

şimşatkirin

Noun
  1. hisîn, şûşesazî, şûşe, teyisandin, çirisandin, hesin, ronikandin

şimşatkirî

Adjective
  1. çirisandî, teyisandî, perdaxkirî, vemiştî, sîqal, zebloq, milşkirî

şimtiya

Noun form şimtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şimtî.

şimtiyeke

Noun form şimtî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şimtî.

şimtiyên

Noun form şimtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şimtî.

şimtî

Noun
  1. zebeş
  2. şûtî, kal, kelek, fêkî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicبطيخ أحمر·شمزي·بطيخ·رگی

şimzare

Noun
  1. Şimzare, di navbera biryara du kesan de tê bikaranîn, yek tiştekî dike nav destê xwe û destên xwe digire dibêje di nav kîjan destê min de ye?