Hevalo
Log in Get started

Ş

şîv – şkayet

80 words

şîv

Noun
  1. xwarina êvarê, cema êvarê:

Arabicعَشَاء

şîva

Noun form şîv
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şîv.

şîvan

Noun form şîv
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şîv.

şîve

Noun
  1. devok, zarava, gover, lehce, diyalekt

şîvek

Noun form şîv
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîv.

şîveke

Noun form şîv
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şîv.

şîvekê

Noun form şîv
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîv.

şîveya

Noun form şîve
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şîve.

şîveyek

Noun form şîve
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîve.

şîveyên

Noun form şîve
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîve.

şîveyin

Noun form şîve
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şîve.

şîvê

Noun form şîv
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şîv.

şîvên

Noun form şîv
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şîv.

şîvin

Noun form şîv
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şîv.

şîvinan

Noun form şîv
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şîv.

şîvine

Noun form şîv
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şîv.

şîvino

Noun form şîv
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya şîv.

şîwaz

Meaning
  1. uslûp, xwegirtin, mork, uslûb, teşe, awa, stîl

şîwen

Meaning
  1. şîn, şîwan, nihûr, matem, serxweşî, pirse, behî, dilnewayî, vexwandin

şîyar

Adjective
  1. Guhartoyeke şiyar.

şîzofren

Noun
  1. nexweşê/a şîzofreniyê,
  2. nexweşê/a derûnî yê ku hest bi zirr-pêjnan dike
  3. anku tiştên neyî dibîne yan dibîze yan jî xwe wek du yan zêdetir kesan dijimêre

şîzofrenî

Noun
  1. nexweşiyek derûnî ye û nexweşê/a wê hest bi zirr-pêjnan dike
  2. anku tiştên neyî dibîne yan dibîze yan jî xwe wek du yan zêdetir kesan dijimêre

Arabicالفصام الذهاني

şîzofrenîk

Adjective
  1. têkildarî nexweşiya şîzofreniyê
  2. nexweşê/a şîzofreniyê

şkaftin

Verb
  1. verîşandin, veçirandin, bişkivandin

şkaftmend

Noun
  1. îcadkar, keşifker, keşaf, peydaker, vebîner, vedozîner, derander, rêçgerîn, derîner, derhêner, kaşif, mucîd, îcadvan, îcadker

şkandin

Verb
  1. parçe-parçe kirin, hûr-hûr kirin (bi taybetî tiştek req)
  2. ziyan gihandin parçeyek leşî (bi taybetî hestî)
  3. ziyan gihandin makîneyekê
  4. bi gotinekê yan fermanekê yan qanûnekê yan peymanekê yan sozekê nekirin
  5. dawî li rewşekê anîn
  6. rekorek ji rekora berê baştir kirin
  7. sinor yan astengek derbas kirin
  8. têr kirin
  9. şkandina soz û peymanan
  10. şkandina artêşekê
Noun
  1. pirtikandin, hûrkirin, parçekirin:

Arabicكَسَرَ

şkandina

Noun form şkandin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şkandin.

şkandinek

Noun form şkandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şkandin.

şkandinê

Noun form şkandin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şkandin.

şkandinin

Noun form şkandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şkandin.

şkandî

Adjective
  1. tişta/ê ku hatiye şkandin, şkestî,
  2. hûr-hûrkirî yan parçe-parçekirî

Arabicمكسور

şkandîbûna

Noun form şkandîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şkandîbûn.

şkandîbûnek

Noun form şkandîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şkandîbûn.

şkandîbûnên

Noun form şkandîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şkandîbûn.

şkandî dike

Verb form şkandî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şkandî kirin (tewandin).

şkandî dikim

Verb form şkandî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şkandî kirin (tewandin).

şkandî dikin

Verb form şkandî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şkandî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şkandî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şkandî kirin (tewandin).

şkandî dikî

Verb form şkandî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şkandî kirin (tewandin).

şkandîkirina

Noun form şkandîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şkandîkirin.

şkandîkirinek

Noun form şkandîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şkandîkirin.

şkandîkirineke

Noun form şkandîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şkandîkirin.

şkandîkirinekê

Noun form şkandîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şkandîkirin.

şkandîkirinên

Noun form şkandîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şkandîkirin.

şkandî nake

Verb form şkandî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şkandî kirin (tewandin).

şkandî nakim

Verb form şkandî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şkandî kirin (tewandin).

şkandî nakî

Verb form şkandî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şkandî kirin (tewandin).

şkar

Noun
  1. Guhartoyeke şikar.