Î

îcbar – î ço ya dixwê û î dijmêrê ne wek hev in

104 words

îcbar

Noun
  1. pêdivîtî, hewcehî, lazimî, gerekî, pêwîstî, mecbûrî, neçarî
  2. neçarî, kotek^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

îcbara

Noun form îcbar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îcbar.

îcbaran

Noun form îcbar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îcbar.

îcbarbûna

Noun form îcbarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya îcbarbûn.

îcbarbûnek

Noun form îcbarbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îcbarbûn.

îcbarbûneke

Noun form îcbarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îcbarbûn.

îcbarbûnê

Noun form îcbarbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îcbarbûn.

îcbarbûnên

Noun form îcbarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îcbarbûn.

îcbar dike

Verb form îcbar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îcbar kirin (tewandin).

îcbar dikim

Verb form îcbar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îcbar kirin (tewandin).

îcbar dikin

Verb form îcbar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îcbar kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îcbar kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îcbar kirin (tewandin).

îcbar dikî

Verb form îcbar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îcbar kirin (tewandin).

îcbarek

Noun form îcbar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îcbar.

îcbareke

Noun form îcbar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îcbar.

îcbarekê

Noun form îcbar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îcbar.

îcbarê

Noun form îcbar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îcbar.

îcbarên

Noun form îcbar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îcbar.

îcbarin

Noun form îcbar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îcbar.

îcbarinan

Noun form îcbar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îcbar.

îcbarine

Noun form îcbar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îcbar.

îcbarino

Noun form îcbar
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya îcbar.

îcbariyên

Noun form îcbarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îcbarî.

îcbarî

Noun
  1. rewşa îcbarbûnê

Arabicإلزامی

îcbarkerekî

Noun form îcbarker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îcbarker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îcbarker.

îcbarkerê

Noun form îcbarker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya îcbarker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îcbarker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a îcbarker.

îcbarkirina

Noun form îcbarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îcbarkirin.

îcbarkirinek

Noun form îcbarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îcbarkirin.

îcbarkirineke

Noun form îcbarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îcbarkirin.

îcbarkirinekê

Noun form îcbarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îcbarkirin.

îcbarkirinê

Noun form îcbarkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îcbarkirin.

îcbarkirinên

Noun form îcbarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îcbarkirin.

îcbar nake

Verb form îcbar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îcbar kirin (tewandin).

îcbar nakim

Verb form îcbar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îcbar kirin (tewandin).

îcbar nakî

Verb form îcbar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îcbar kirin (tewandin).

îce

Noun
  1. Guhartoyeke îcar.

îcmal

Noun
  1. kurtahî, kurtasî, kurtî, kinî, xulasa,
  2. bi kurtî behsa tiştekî kirin,
  3. bi kurtî peyivîn,
  4. axivîna xwe dirêj nekirin

îcmala

Noun form îcmal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îcmal.

îcmalan

Noun form îcmal
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îcmal.

îcmalek

Noun form îcmal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îcmal.

îcmaleke

Noun form îcmal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îcmal.

îcmalekê

Noun form îcmal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îcmal.

îcmalê

Noun form îcmal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îcmal.

îcmalên

Noun form îcmal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îcmal.

îcmalin

Noun form îcmal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îcmal.

îcmalinan

Noun form îcmal
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îcmal.

îcmaline

Noun form îcmal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îcmal.

îcmaliyên

Noun form îcmalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îcmalî.

îcra

Noun
  1. bicihanîn, pêkanîn, kirin, encamdan

îcra dike

Verb form îcra kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îcra kirin (tewandin).

îcra dikim

Verb form îcra kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îcra kirin (tewandin).

îcra dikin

Verb form îcra kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îcra kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îcra kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îcra kirin (tewandin).

îcra dikî

Verb form îcra kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îcra kirin (tewandin).

îcraet

Noun
  1. xebat, çalakî, kar, kiryar

îcrakirina

Noun form îcrakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îcrakirin.

îcrakirinek

Noun form îcrakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îcrakirin.

îcrakirineke

Noun form îcrakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îcrakirin.

îcrakirinekê

Noun form îcrakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îcrakirin.

îcrakirinên

Noun form îcrakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îcrakirin.

îcra nake

Verb form îcra kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îcra kirin (tewandin).

îcra nakim

Verb form îcra kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îcra kirin (tewandin).

îcra nakî

Verb form îcra kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îcra kirin (tewandin).

îcraya

Noun form îcra
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya îcra.

îcrayek

Noun form îcra
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îcra.

îcrayeke

Noun form îcra
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îcra.

îcrayên

Noun form îcra
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îcra.

îç

Meaning
  1. înkarkirina tiştê kirî

îç dike

Verb form îç kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îç kirin (tewandin).

îç dikin

Verb form îç kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îç kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îç kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îç kirin (tewandin).

îç kirin

Verb
  1. (tiştê kirî) înkar kirin
Noun
  1. mandel kirin, mukuhatin

îç nake

Verb form îç kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îç kirin (tewandin).

îç nakim

Verb form îç kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îç kirin (tewandin).

îç nakî

Verb form îç kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îç kirin (tewandin).